موسیقی در خدمت شفای روح: بررسی مفاهیم درمانی در موسیقی ادیان

موسیقی آمیخته با معنا و معنویت به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای غیر دارویی در ارتقاء سلامت روان و جسمی شناخته می شود؛ به ویژه در زمینه آیین های مذهبی که موسیقی نقشی فراتر از زیبایی شناسی صرف ایفا می کند و به صورت مستقیم در تقویت روح و بازسازی روانی کاربرد دارد. این مقاله با رویکردی میان رشته ای و تحلیلی، به بررسی عمیق مفاهیم درمانی موسیقی در ادیان بزرگ جهان می پردازد و با تمرکز بر تلاوت قرآن و فرکانس های شناخته شده سولفژیو (فرکانس های شفابخش) نقش آنها را در بهبود تندرستی روحی بررسی می کند. بر اساس مرور مطالعات نوروسایکولوژیکی، شواهد تجربی و مفاهیم دینی، موسیقی مذهبی به عنوان بازتابی ساختاریافته از ریتم، لحن و هارمونی قادر است با تحریک امواج مغزی آلفا و تتا به کاهش استرس، اضطراب و ارتقاء مراقبه گری و ذهن آگاهی کمک کند. این هماهنگی میان اصول سنتی موسیقی معنوی و مفاهیم علمی نوین، گشایش های نوینی را در حوزه موسیقی درمانی به وجود آورده که قابلیت توسعه در درمان های بالینی، ارتقای سلامت عمومی و حمایت از بیماری های روانی را دارد.

کلیدواژه ها:

موسیقی درمانی ، سلامت روح ، موسیقی مذهبی ، فرکانس های سولفژیو ، تلاوت قرآن