نقد و تحلیل عناصر هنری و زیبایی شناسی در غزلیات حافظ

غزلیات حافظ، شاهکار بی بدیل زبان فارسی، دربردارنده عناصری است که زیبایی و عمق هنری این دیوان را رقم زده اند. در این مقاله، به بررسی مولفه های زیبایی شناختی نظیر تصویرسازی، موسیقی شعر، نمادپردازی، ایهام و تناسبات لفظی و معنایی در غزلیات حافظ پرداخته می شود. هدف، شناخت دقیق تر ظرایف هنری این اشعار و تحلیل تکنیک های ادبی است که حافظ را به قله ی شعر فارسی رسانده اند. روش تحقیق، توصیفی _ تحلیلی است. و برای شرح این عناصر، نمونه هایی از غزلیات شاعر آورده شده است. در پایان، نشان داده می شود که چگونه تلفیق معنا و هنر با بن مایه های آیات و نکات قرآنی بانضمام تفاسیر مختلف و احادیث قدسی و روایات و لطایف حکمی، با دعاهای نیم شب و ورد درس سحری، اشعار حافظ را در غزلیات به مرتبه ای رساند، که به جاودانگی او انجامید.

کلیدواژه ها:

حافظ ، آیات قرآنی ، زیبایی شناسی ، تصویر سازی ، موسیقی شعر