بررسی منسوجات تولید شده ونقوش به کاررفته برروی آن در دوره صفوی

منسوجات مردم یک جامعه با مجموعه ای از علائم مادی نظام ارتباط فرهنگی مهمی در میان آنان به وجود می آورد. بی گمان اعتقادات مذهبی هر ملتی در بسیاری از نشانه های زندگی مادی و معنوی هر جامعه ای نمود پیدا می کند. پارچه بافی در دوره صفوی در ایران همانند دیگر رشته های هنری تحت تاثیر حکام آن دوره قرار گرفت. این پژوهش با هدف بررسی انواع پارچه و نقوش به کار رفته بر روی آن در دوره صفوی به شیوه توصیفی و تحلیلی گردآوری گردیده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای و با استناد به مقالات گردآوری شده است. از مهم ترین ویژگی های هنری این دوره تشکیل کانون های هنری تحت حمایت دربار و نیز ارتباط تنگاتنگ رشته های هنری به ویژه، پارچه بافی با نقاشی است. سلاطین صفوی به خاطر علاقه ویژه ای که به پارچه بافی داشتند از هنرمندان از جمله نقاشان، معماران، خطاطان و بافندگان حمایت می کردند. حمایت شاهان صفوی از جمله شاه اسماعیل و شاه عباس از هنر بافندگی و تواتمندی رونق تجاری ایران در اروپا مهارت و بلند نظری استادان و مواد و مصالحی که در کارگاه های بافندگی به کار می رفت از عناصر موثر در تولید بافته های نفیس و گران بها بود و این عمل سلاطین صفوی باعث سربلندی و پر آوازه بودن هنرمندان ایرانی شد. در عصر صفوی با رهبری استادان نقاش و بافنده پارچه ها در چهار سبک تبریز، یزد، اصفهان و کاشان دسته بندی و تولید می شد که بهترین منسوجات را متعلق به کاشان دانسته اند. منسوجات درخشان این دوره (عصر صفوی) به عنوان دوره اوج درخشش هنر پارچه بافی در ایران به شمار آورده اند.

کلیدواژه ها:

منسوجات ، نقوش ، دسته بندی نقوش ، دوره صفوی