نقش آموزش مهارت های تاب آوری و خودتنظیمی هیجانی در ارتقای عملکرد تحصیلی و بهبود سلامت روان دانش آموزان دوره ابتدایی

این پژوهش به بررسی نقش حیاتی آموزش مهارت های تاب آوری (Resilience) و خودتنظیمی هیجانی (Emotional Self-Regulation) بر ارتقای عملکرد تحصیلی و بهبود سلامت روان دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. در دنیای پرشتاب امروز، دانش آموزان ابتدایی با فشارهای تحصیلی، تعاملات اجتماعی پیچیده و چالش های عاطفی زودهنگام مواجه هستند. این تحقیق با هدف اثبات این فرضیه طراحی شد که آموزش سیستماتیک این دو مجموعه مهارت می تواند به عنوان یک عامل محافظتی قوی عمل کند. با استفاده از رویکرد آزمایشی نیمه تجربی (Quasi-Experimental Design) شامل طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، و بهره گیری از ابزارهای معتبر روان سنجی، نتایج به دست آمده از مداخله آموزشی نشان داد که گروه آزمایش، پس از دریافت آموزش، نه تنها شاهد افزایش معناداری در نمرات درس های اصلی (ریاضی و فارسی) بودند، بلکه کاهش قابل توجهی در مشکلات روانی رایج مانند اضطراب (Anxiety) و نشانه های افسردگی (Depression Symptoms) در آن ها مشاهده شد. این یافته ها بر اهمیت گنجاندن آموزش های مبتنی بر مهارت های زندگی در برنامه درسی دوره ابتدایی تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

مهارت تاب آوری ، خود تنظیمی هیجانی ، عملکرد تحصیلی ، سلامت روان