سبز یا سود؟ پارادوکس ادغام معیارهای ESG در بهینه سازی پرتفولیوهای سرمایه گذاری

ادغام معیارهای محیط زیستی اجتماعی و حاکمیت شرکتی (ESG) در تصمیم گیریهای سرمایه گذاری یکی از مهمترین چالشهای معاصر در مدیریت پرتفولیو محسوب میشود. این پژوهش به بررسی پارادوکس بنیادین میان اهداف مالی و اهداف پایداری در بهینه سازی پرتفولیوهای سرمایه گذاری می پردازد. با استفاده از روشهای کمی پیشرفته و تحلیل داده های ۵۰۰ شرکت بورسی در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴، این مطالعه تاثیر ادغام معیارهای ESG بر عملکرد ریسک بازده پرتفولیوها را مورد ارزیابی قرار میدهد. یافته های تحقیق نشان میدهد که ادغام معیارهای ESG در کوتاه مدت موجب کاهش ۲.۳ درصدی بازده های تعدیل شده بر اساس ریسک میشود اما در بلندمدت افق (۵ ساله این کاهش جبران شده و حتی ۱.۸ درصد بهبود نسبت به پرتفولیوهای سنتی مشاهده میشود. همچنین نتایج تحلیل نشان میدهد که پرتفولیوهای مبتنی بر ESG دارای پایداری بیشتری در مواجهه با شوکهای بازار هستند و ضریب بتای آنها ۱۵٪ کمتر از پرتفولیوهای سنتی است. مدل بهینه سازی چندهدفه ارائه شده در این مطالعه با ترکیب الگوریتم ژنتیک و روش CVaR امکان حل معضل تعارض میان سودآوری و پایداری را فراهم می آورد. نتایج شبیه سازی مونت کارلو بر روی ۱۰،۰۰۰ سناریو نشان میدهد که استراتژیهای ترکیبی که ۷۰ وزن را به معیارهای مالی و ۳۰٪ را به معیارهای ESG اختصاص میدهند بهترین تعادل بین ریسک و بازده را ارائه میدهند.

کلیدواژه ها:

سرمایه گذاری پایدار بهینه سازی ، پرتفولیو معیارهای ESG ، مدیریت ریسک ، نظریه مدرن پرتفولیو ، بهینه سازی چندهدفه