بررسی اثرات طول مدت شیردهی و استفاده از شیر گاو به عنوان جایگزین بر عملکرد بره های نژاد افشار-زل
محل انتشار: فصلنامه پژوهش های علوم دامی، دوره: 35، شماره: 2
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 222
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ANIMAL-35-2_001
تاریخ نمایه سازی: 15 مهر 1404
چکیده مقاله:
زمینه مطالعاتی: جداسازی هر چه سریعتر بره ها از میش ها موجب بازگشت سریع تر میش ها به شرایط بدنی مناسب و آمادگی برای آبستنی بعدی خواهد شد. هدف: در این مطالعه اثرات سن از شیرگیری بره هایی که به طور طبیعی شیر میش می خوردند و همچنین اثرات خوراندن شیر گاو به عنوان جایگزین شیر بر عملکرد وزن زنده بره های نر و ماده نژاد آمیخته افشاری – زل طی ۱۴۰ روز بررسی شد. روش کار: تعداد ۱۸ راس بره نر و ماده تازه متولد شده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی قرار گرفت. ۳ تیمار به ترتیب شامل، ۱- خوراندن ۷۰ روز شیر میش به طور طبیعی، ۲- خوراندن ۹۰ روز شیر میش به طور طبیعی و ۳- خوراندن ۷۰ روز شیر گاو به عنوان شیر جایگزین بود. هر تیمار دارای ۲ بلوک که یکی در برگیرنده جنس نر و دیگری جنس ماده بود که در هر بلوک ۳ تکرار قرار داشت. بره ها در پنج مرحله در ۳۰ ، ۶۰ ، ۹۰ ، ۱۲۰ و ۱۴۰ روزگی وزن کشی شدند که وزن کشی پنجم نشان دهنده وزن زنده در پایان دوره پروار بود. بره ها از ده روزگی به کنسانتره آغازین دسترسی داشتند که هر کیلوگرم ماده خشک آن حدود ۲/۳ مگاکالری انرژی متابولیسمی و در حدود ۸/۱۸ درصد پروتئین خام داشت. در مرحله پروار که از سن ۶۰ روزگی بره ها شروع شد، بخش کنسانتره ای جیره دارای انرژی متابولیسمی در حدود ۱/۳ مگاکالری و پروتئین خام در حدود ۷/۱۷ درصد و بخش علوفه ای جیره دارای انرژی متابولیسمی در حدود ۲ مگاکالری و پروتئین خام در حدود ۳/۱۴ درصد در هر کیلوگرم ماده خشک بود. نتایج: نتایج نشان داد در هیچ یک از دوره های وزن کشی میان دو جنس نر و ماده در داخل هر گروه اختلاف وزن معنی داری وجود نداشت. همچنین بره-هایی که به مدت ۷۰ روز یا ۹۰ روز به طور طبیعی شیر میش خوردند، وزن زنده مشابهی داشتند. اما بره هایی که به صورت دستی به مدت ۷۰ روز شیر گاو خورانده شد در سرتاسر دوره آزمایش با افزایش وزن کمتر مواجه بودند که این کاهش در مقایسه با سایر تیمارها در برخی زمان ها معنیدار بود. بره ها از نظر سرعت رشد و میانگین وزن پروار با یکدیگر هیچ تفاوتی نداشتند و نیز در مقایسه بره های جنس نر با بره های جنس ماده، علی رغم تفاوت اندک در وزن کشی های ماهانه به نفع بره های نر ، این اختلاف در هیچ یک از مراحل آزمایش معنی دار نبود. نتیجه گیری نهایی: . به طور کلی، یافته های این تحقیق نشان داد که مصرف شیر گاو توسط بره های شیرخوار باعث کاهش وزن آنها نسبت به زمانی که شیر مصرف می کردند، شده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
عباسعلی شریعت زاده
دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته تغذیه دام دانشکده علوم دامی دانشگاه منابع طبیعی گرگان
تقی قورچی
گروه تغذیه دام و طیور دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
مصطفی حسین آبادی
گروه تغذیه دام و طیور دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :