پیش بینی تاب آوری بر اساس شفقت به خود در دانشجویان دختر دوره کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

چکیده پژوهش حاضر با هدف پیش بینی تاب آوری بر اساس شفقت به خود در دانشجویان دختر دوره کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دختر دوره کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات در سال ۱۴۰۳ بود که از طریق روش نمونه گیری در دسترس از بین افراد داوطلب و واجد شرایط تعداد ۱۰۰ نفر وارد مطالعه شده و به ابزار های پژوهش پاسخ دادند. ابزار اندازه گیری در این پژوهش پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) و شفقت به خود ریس و همکاران (۲۰۱۱) بود. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش با استفاده از روش های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ صورت گرفت و سطح معناداری آزمون ها ۰.۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها نشان داد که همبستگی مثبت معنی داری بین تاب آوری و شفقت به خود در دانشجویان دختر کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی وجود داشت. همچنین ۵۴ درصد از واریانس تاب آوری توسط شفقت به خود تبیین شد. با توجه به نتایج پژوهش می توان اظهار کرد که جهت بالا بردن تاب آوری دانشجویان باید به نقش شفقت به خود در دانشگاه نیز توجه شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، شفقت به خود ، دانشجویان دختر