بررسی نقش عوامل محیطی در ارتقاء عملکرد کارگران در محیط های صنعتی از منظر روان شناسی محیطی

تراضی شغلی و بالابردن کاردانی اعضا، نتیجه ارتباط مستقیم با عوامل فردی و محیطی، به عنوان یکی از اساسی ترین کنش ها در بهبود سازی محیط های صنعتی مطرح می شود. تاثیر اساسی منابع انسانی به عنوان متمایزترین اهرم در تنظیم کاهش یا افزایش بهره وری، مسئله ای است که در دهه های آینده، توجه مدیران پیش رو را جلب خواهد نمود. تبیین تکاپوی تمرکز بر ارتقاء تمتع کارکنان، امری بنیادین و حیاتی به حساب می آید. به طورخاص، تاثیرات محیط فیزیکی بر آسایش روان، به صورت مستقیم و غیرمستقیم آشکار است و برخی از اثرات روان شناختی این محیط، ازجمله؛ محل سکون و محل کار، هنوز به طورکامل موردتوجه و شناخت قرار نگرفته اند. هدف اصلی پژوهش حاضر، تبیین مدل بهبود سازی رابطه کارگران با محیط های صنعتی ازطریق ارزیابی سنجه های معماری به طرق روان شناسی محیطی است.

کلیدواژه ها:

محیط های صنعتی ، منابع انسانی ، آینده ، روان شناختی ، کارگران ، سنجه های معماری ، روان شناسی محیطی