واکاوی مولفه های موثر بر تبدیل پارک به باغ ایرانی با بررسی پارک های معاصر در شهر تبریز

باغ ایرانی به عنوان هویتی از باغسازی کشور ایران در مقایسه با همتایان خود در کشورهای دیگر قرار می گیرد. با ورود اسلام به ایران و تغییرات محتوایی و معنوی در ایران، این تغییرات شامل حال باغسازی در ایران نیز شده است. پس از ورود اسلام، معنا وارد باغ ایرانی شده و تاثیرات مستقیمی در طرح کاشت این باغسازی گذاشته است. در دوره صفویه، با رشد و ارتقا هرچه بیشتر در باغسازی ایرانی شاهد باغ های بسیار زیبا و کاربردی و حتی باغ شهرها در کل ایران نیز هستیم. اما در دوره قاجار و پهلوی آن باغسازی باشکوه ایرانی که زبانزد تمامی کشورها بوده و الگویی برای باغسازی در کل جهان، نه تنها پیشرفتی نداشته بلکه شاهد رکود آن نیز هستیم و در ادامه تبدیل باغ ها به پارک های معاصر را می بینیم. پارک های معاصر بسیاری از ارزش های باغ ایرانی در دوران مختلف را نادیده گرفته و به فضایی برای بازی کودکان تقلیل یافته است. پارک ها و بوستان های معاصر فاقد هویت بوده و معنایی نداشته است. در این پژوهش با بررسی اسناد کتابخانه ای و مطالعه میدانی نمونه ها، سعی می شود مقایسه تطبیقی بوستان های معاصر با باغ های تاریخی انجام شده و به دنبال آن ارتباط این دو عنصر بررسی شود.

کلیدواژه ها:

پارک ، باغ ایرانی ، باغ ، پارک معاصر ، نیازهای معاصر