تاثیر حقوقی انقلاب بر مفهوم قانون(مطالعه ی حقوقی فلسفه و تاریخ انقلاب با تمرکز بر انقلاب های فرانسه، انگلستان، آمریکا)

مسئله ی اصلی در این مقاله، بررسی تاثیر تاریخی و فلسفی انقلاب بر مفهوم نوین قانون است. برای بررسی تاریخی این موضوع به ویژگی های انقلاب در کشورهای انگلستان، فرانسه و امریکا توجه شده و از نظر فلسفی، آرای اندیشمندان دو روی کرد حقوق طبیعی و اثبات گرایی حقوقی در این زمینه بررسی شده است. در این باره، مسائلی از جمله انتخاب اراده گرایی یا ساختارگرایی مبتنی بر نظم، جزو مسائل کلیدی فهم این دو روی کرد فلسفی حقوق است. هم چنین تلقی عینیت گرایانه ی اثبات گرایی حقوقی نسبت به قانون، از مسائل مورد بحث در مقاله ی حاضر است. روش پژوهش حاضر را می توان تحلیلی، توصیفی و در مجموع، روی کرد مقاله را کلان نگر دانست. دستاورد این پژوهش، از طرفی، شناسایی انقلاب به عنوان مفهومی کلیدی در حقوق اساسی بود و از طرف دیگر، عبور از جماد حاکم بر تفسیر و شناخت قانون، به مدد بازخوانی و تحلیل فلسفی و تاریخی انقلاب، به عنوان یکی از بغرنج ترین و در عین حال، محوری ترین منازعه های تاریخی که در فلسفه ی حقوق منعکس شده است. آن چه در نتیجه گیری این پژوهش آمده است، روشن می سازد که در موضوع انقلاب، حقوق طبیعی به تفوق عملی و نظری نسبت به اثبات گرایی حقوقی دست یافته است.

کلیدواژه ها:

قانون ، انقلاب ، تاریخ ، حقوق طبیعی ، اثبات گرایی حقوقی