بررسی احادیث سحر النبی در منابع روایی منسوب به شیعه

پیامبر اسلام۲ الگویی جامع و کامل برای مسلمانان بلکه همه انسان ها بوده اند. این مهم تا جایی است که همه حالات آن حضرت از جهت کلامی، رفتاری و حتی سکوت او الگوی انسان هاست. براساس باور شیعیان، شخصیت حقیقی و حقوقی آن حضرت، معصوم از هر خطا و مصون از گزند هر نوع حیله و وسوسه شیطانی است؛ بااین حال وجود احادیثی چند در برخی منابع حدیثی منسوب به شیعه مانند دعائم الاسلام، طب الائمه و تفسیر فرات کوفی درباره سحر شدن پیامبر۲ این پرسش را پدید آورده است که آیا شیعیان امامیه با توجه به این منابع حدیثی به امکان و تاثیر سحر ساحران در پیامبر باور دارند؟ این اعتقاد ازسویی با عصمت و مصونیت پیامبر از هر خطا و انحراف در تنافی است و ازسوی دیگر با آیات نافی سحر از پیامبر۲ مخالفت دارد. فارغ از این دو نکته، چند گزاره مهم این اخبار را باورناپذیر می نماید: نخست آنکه روایات سحر النبی۲ در منابع مشهور و معتبر شیعه گزارش نشده اند؛ دوم آنکه در اعتبار پدیدآورندگان این منابع تردیدهای جدی وجود دارد؛ سوم آنکه احادیث سحر النبی۲ علاوه بر ضعف سندی، مشکل دلالی نیز دارند؛ چهارم آنکه مشهور عالمان شیعه محتوی این احادیث را نپذیرفته اند.

کلیدواژه ها:

سحر النبی ، پیامبر۲ ، عصمت ، لبید بن اعصم ، منابع حدیثی شیع