اختلال ناخن جویدن در کودکان: راهکارهای مداخله ای

ناخن جویدن یکی از رایج ترین رفتارهای عادتی در میان کودکان و نوجوانان است که معمولا در دوران دبستان آغاز می شود و در صورت عدم مداخله، می تواند تا سالهای نوجوانی یا حتی بزرگسالی ادامه یابد. این رفتار ناهنجار رفتاری نه تنها از نظر بهداشتی و جسمی، بلکه از منظر روانی و اجتماعی نیز تاثیرات منفی متعددی بر کودک دارد. پژوهش حاضر با رویکردی کتابخانه ای و با هدف تحلیل جامع علل، پیامدها و راهکارهای اصلاحی در رابطه با ناخن جویدن در دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. داده های این مطالعه از طریق بررسی مقالات علمی، کتاب های تخصصی روانشناسی کودک و منابع معتبر داخلی گردآوری و تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که عوامل متعددی از جمله اضطراب، استرس، الگوهای تربیتی ناسازگار، فشارهای تحصیلی و روابط اجتماعی ناکارآمد می توانند نقش موثری در بروز و تداوم این رفتار داشته باشند. همچنین برنامه های اصلاح رفتاری، آموزش مهارت های مقابله با اضطراب، مداخلات مدرسه محور و آموزش خانواده ها، از جمله راهکارهای کارآمد در کاهش این رفتار تلقی می شوند. در پایان، پیشنهاداتی برای پژوهشگران، والدین، معلمان و سیاست گذاران آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ناخن جویدن ، اضطراب کودکان ، اختلال عادتی ، رفتارهای ناسازگار