تاثیر یادگیری ترکیبی مبتنی بر شبکه و سیار بر خود تعیین گری و انگیزه پیشرفت دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش یادگیری ترکیبی مبتنی بر شبکه و سیار بر خود تعیین گری و انگیزه پیشرفت در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان خلخال بود. روش این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش-آزمون-پس-آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان پسر و دختر مدارس دوره دوم متوسطه شهرستان خلخال در سال تحصیلی ۰۳-۱۴۰۲ به تعداد ۱۶۹۵ نفر بودند که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان تعداد نمونه ۳۸۰ نفر به دست آمد و از این بین ۳۰ نفر از دانش آموزانی که خود تعیین گری و انگیزه پیشرفت پایینی داشتند به عنوان نمونه با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به دو گروه آزمایشی (۱۵) نفر و گروه کنترل (۱۵) نفر تقسیم شدند و آنها به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه خود تعیین گری دسی و رایان و پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس استفاده شد. برای تحلیل داده های پژوهش از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش یادگیری ترکیبی مبتنی بر شبکه و سیار بر خود تعیین گری و انگیزه پیشرفت دانش آموزان تاثیر معنی داری دارد. بنابراین آموزش یادگیری ترکیبی مبتنی بر شبکه و سیار میتواند یک روش آموزشی مفید برای افزایش خود تعیین گری و انگیزه پیشرفت دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

انگیزه پیشرفت ، خود تعیین گری ، یادگیری ترکیبی مبتنی بر شبکه و سیار