بررسی تاثیر اوقات فراغت دبیران تربیت بدنی شهر اصفهان با نقش میانجی فعالیت های ورزشی و رابطهی آن با فرسودگی شغلی

هدف از پژوهش حاضر نحوه بررسی تاثیر اوقات فراغت دبیران تربیت بدنی شهر اصفهان با نقش میانجی فعالیت های ورزشی و رابطه ی آن با فرسودگی شغلیمی باشد. این پژوهش از نوع توصیفی بیانی بوده و شیوه ی جمع آوری دادهها و اطلاعات مطالعات اسنادی و کتابخانهای و مطالعات میدانی و همچنین ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه،ای شامل دو بخش که بخش اول شامل پرسشنامه ی چند گزینهای محقق ساخته دارای ۱۷ گویه است. جهت به دست آوردن نظر دبیران تربیت بدنی شهر اصفهان که روایی پرسشنامه توسط ۱۲ نفر از اساتید تربیت بدنی سنجیده و پایایی آن ۸۱٪ به دست آمده است و بخش دوم آن پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ که دارای ۲۲ گویه که ضریب آلفای کرونباخ مورد محاسبه قرار گرفت و پایایی آن به میزان ۸۱ محاسبه شد. جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه دبیران تربیت بدنی شهر اصفهان ،است که تعداد آنها ۳۹۳۴ نفر می باشد از طریق جدول مورگان و بر حسب نسبت تعداد معلمان هر منطقه و به صورت خوشه ای تعداد ۶۰۰ نفر ( ۳۰۰ زن و مرد ۳۰۰ به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش آمار توصیفی جداول فراوانی و نمودار میله ای و آمار استنباطی خی ۲ و فریدمن استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان داد که زمان فراغت معلمان بین ۲ تا ۳ ساعت در روز بوده است به ترتیب اولویت تماشای ،تلویزیون مطالعه و رسیدگی به فرزندان جزوه فعالیت های فراغتی دبیران تربیت بدنی قرار داشت دبیران تربیت بدنی علت عدم پرداختن به ورزش را کمبود وقت، بی انگیزگی و بی حوصلگی بیان کردند اکثر معلمان در اوقات فراغت خود به فعالیتهای ورزشی می پردازند.

کلیدواژه ها:

اوقات فراغت ، تربیت بدنی ، فرسودگی شغلی ، شهر اصفهان