تاثیر بازی های آموزشی بر راهبرد حل مسئله ریاضی

هدف از این مطالعه بررسی تاثیر تاثیر بازی های آموزشی بر راهبرد حل مسئله ریاضی در سال تحصیلی ۲۰۸۱-۲۰۸۲ است. به منظور اجرای این تحقیق از جامعه آماری که شامل کلیه ی دانش آموزان دبستانی شهرستان پیشوا به شیوه ی نمونه گیری خوشه ای تعداد ۹۸ نفر نمونه در دو گروه آزمایش و کنترل انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات مربوط به متغیر وابسته از پرسشنامه ی محقق ساخته گل پرور و آزمون عملکرد پیوسته و آمون حل مسائل ریاضی استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش آزمون تحلیل کوواریانس برای بررسی فرضیه های پژوهشی استفاده شد. نتایج نشان می دهد که، تحلیل کواریانس چند متغیره حاکی از آن است که مقدار F چند متغیر (۱/۷۲) و سطح (۸۸۲/۸ > P) از لحاظ آماری معنادار است. از این رو، بین دانش آموز ان گروه آزمایش و گروه کنترل در یکی از متغیرهای وابسته تفاوت معناداری وجود دارد. فرضیه اول، احتمال پذیرش فرض صفر برای تاثیر مداخله مبتنی بر روش بازی درمانی در توانایی حل مسئله (/۲۱۰۶ F=۵۷ و ۸۸۲/۸ > P) از ۸۹/۸ کوچکتر است، مبتنی بر تاثیر بازی درمانی بر میزان حل مسئله ریاضی تایید می شود. فرضیه دوم، احتمال پذیرش فرض صفر برای تاثیر مداخله مبتنی بر روش بازی درمانی در توانایی حل مسئله (۰۰۲ F=۵۷ و ۸۸۲/۸ > P) از ۸۹/۸ کوچکتر است، مبتنی بر تاثیر بازی درمانی بر توانایی مهارت های حل مسئله تایید می شود. فرضیه سوم، احتمال پذیرش فرض صفر برای تاثیر مداخله مبتنی بر روش بازی درمانی در توانایی حل مسئله (/۲۱۰۶ F=۵۷ و ۸۸۲/۸ > P) از ۸۹/۸ کوچکتر است، مبتنی بر تاثیر بازی درمانی بر راهبرد حل مسئله تایید می شود.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، راهبرد حل مسئله ، ریاضی ، دانش آموزان