بررسی اثر بخشی آموزش شناختی- رفتاری بر پرخاشگری و سازگاری اجتماعی ناسازگار

سازگاری متشکل از دو فرآیند است منطبق کردن خود با شرایط مشخص و تغییر شرایط برای منطبق کردن آن با نیازهای خود برای شناسایی عوامل مرتبط و با سازگاری اجتماعی تلاشهای نظری و تجربی زیادی صورت گرفته است اما این تلاشها کمتر متوجه شناسایی نقش نظام، باورها ارزشها، سنن و آداب رسوم و نگرشهای افراد در سازگاری شخصی و اجتماعی آنان بوده است. پژوهشهای متعدد نشان داده است که عوامل متعدد نامساعدی مانند اضطراب، تنش تشویق و عدم اعتماد به نفس نه تنها سازگاری اجتماعی و شخصی و مشکلات حاد خانوادگی را تهدید می کند بلکه موجب دگرگونی روحیه آنان می شود و نوعی نگرانی ناپایداری هیجانی و حتی پاره ای مشکلات عصبی و روانی را ایجاد می کند و سازگاری روان، شناختی اجتماعی و بهره وری از کیفیت زندگی را شدیدا به مخاطره می اندازد. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش شناختی رفتاری بر پرخاشگری و سازگاری اجتماعی ناسازگار می باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش شناختی رفتاری ، پرخاشگری ، سازگاری اجتماعی ناسازگار