بررسی جایگاه طبیعت در جهان بینی و معماری معابد ایران

ادیان در جهان سنتی به عنوان عنصر غالب در تعیین خط فکری و آداب و منشهای جوامع مطرح بوده و در شکل گیری و نحوه گسترش هنرها تاثیری ژرف داشته به طوری که در جهان سنتی دین با فلسفه زندگی و هنرها همزاد و همراه است طبیعت عنصری حائز اهمیت در ادیان و واجد جایگاهی متفاوت در ایدئولوژیها بوده است به طوری که در جهان بینی جوامع سنتی علیرغم و جایگاه تشابهاتی که در آنها دیده میشود جایگاه طبیعت از عنصری که خود خداوند یا جزئی از خداوند به شمار میرفته تا عنصری شر زندگی شیطان متغیر بوده است با اینهمه وجود عناصر مشترک طبیعت در شکلدهی به معماری به عنوان شاخهای از هنرها که بیشترین قرابت با محیط و طبیعت را دارد میتواند متاثر از ایدئولوژیهایی باشد که در ادیان با عنوان »حکمت خالده « مطرح است . در این راستا پژوهش درصدد پاسخگویی به سوالات زیر است : آیا بینشهای دینی متفاوت در مورد طبیعت باعث تفاوتهایی تاثیر گذار در معماری ادیان شده است؟ چه مباحث و عناصر مشترکی در ارتباط با طبیعت در معماری معابد ادیان مختلف وجود دارد؟ آیا حکمت خالده یا جاویدان خرد در حوزه آثار هنری مرتبط با ادیان به ویژه معماری قابل گسترش است؟

کلیدواژه ها:

معماری ، دین حکمت ، خالده معبد ، طبیعت ، ادراک شهودی