نگاهی به سمبولیسم در ادبیات و روانشناسی با رویکرد روانکاوی فروید

سمبولیسم یا نمادگرایی که در روانشناسی و ادبیات جایگاهی برجسته دارد در واقع یک نگرش فلسفی است که در سالهای پایانی سده نوزدهم به پایمردی شارل بودلر، شاعر، نویسنده و روانشناس فرانسوی با هدف سرکشی علیه مکتب رئالیسم در اروپا پدید آمد و در اندک زمان، در ادبیات، شعر و روانشناسی بسیاری از کشورهای دنیا راه یافت این مکتب در برابر فسلفه ی تحقیقی و ادبیات رالیستی و ناتورالیستی عصیان کرد و چون مکتب «پارناس» یعنی هنر برای هنر را خشک و بی روح و بی معنی میپنداشت این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی، سمبولیسم را در ادبیات و روانشناسی، مورد بررسی قرار داده و به این نتایج دست یافته است که سمبولیسم اعتراضی همه جانبه بر عقاید ،رآلیسم ناتورئالیسم و مکتب پارناس بود، زیرا مفاهیم این مکتبها طراوت و شادابی ندارند و شایسته است شاعر از نمادها و رمزهای هنری بهره مند گردد سمبولیسم جنسی، یکی از ارکان اساسی جهان بینی فروید است. او و پیروانش بر این باور بودند که بشر طبعا لذت جوست و احساس لذت و هدف نهایی او در زندگی، ارضای شهوتهای جنسی است ،فروید به یاری ادبیات و افسانه ها توانست نقاب از سیمای سمبولها کنار برده مفاهیم اصلی آنها را آشکار نماید.

کلیدواژه ها:

روانشناسی ، ادبیات سمبول ، فروید