رابطه بین میزان رضایت زناشویی و سبک های فرزند پروری والدین و تاثیر آن بر رفتار فرزندان

مشکلات رفتاری که در کودکان، نوجوانان و حتی بزرگسالان وجود دارد، در اکثر موارد نشات گرفته از دوران کودکی افراد است. بررسی این موضوع که چه عواملی در شکل گیری ابعاد شخصیت کودکان و تضعیف یا تشدید مشکلات رفتاری در کودکی و بزرگسالی موثر است؛ حائز اهمیت است. پژوهش ها نشان می دهد که میزان رضایت زناشویی زوجین می تواند بر سبک های فرزندپروری والدین تاثیر بگذارد و سبک های فرزندپروری ناکارآمد مثل سبک فرزندپروری سختگیر، سبک فرزندپروری سهل گیر و سبک فرزندپروری بی تفاوت می تواند پیش بینی کننده مشکلات رفتاری در کودکان باشد. سبک فرزندپروری مقتدرانه به عنوان یک سبک کارآمد می تواند پیش بینی کننده سازگاری بیشتر و عدم مشکلات رفتاری در کودکان باشد. در نتیجه والدین می توانند با آموزش قبل از ازدواج و مهارت های فرزندپروری و استفاده از سبک های فرزندپروری کارآمد، بروز مشکلات رفتاری در فرزندانشان را کاهش دهند.

کلیدواژه ها:

رضایت زناشویی ، سبک های فرزندپروری ، مشکلات رفتاری ، مهارت آموزی کارآمد