اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر کاهش ابعاد فراهیجانی منفی در زنان مبتلا به روماتیسم: بررسی نتایج کوتاه مدت و بلند مدت

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر ابعاد فراهیجانی منفی در زنان مبتلا به روماتیسم انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی و با روش نیمه آزمایشی شامل طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زنان مبتلا به روماتیسم است که در سال ۱۴۰۳ به بیمارستان تخصصی الزهرا در شهر اصفهان مراجعه کرده اند. نمونه این پژوهش شامل ۳۰ نفر از زنان مبتلا به روماتیسم بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) به صورت تصادفی ساده جایگذاری شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه فراهیجان میتمانسگروبر و همکاران (۲۰۰۹) بود. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر ابعاد فراهیجانی منفی در زنان مبتلا به روماتیسم تاثیر گذار است (۰.۰۵روماتیسم می توان از اثربخشی درمان گروهی طرحواره درمانی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی فراهیجان منفی ، روماتیسم