تاثیر مدیریت دانش و مدیریت استعداد بر عملکرد کارکنان بانقش میانجی توسعه منابع انسانی (مطالعه موردی: شعب بانک شهر در شهر تهران)

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر مدیریت دانش و مدیریت استعداد بر عملکرد کارکنان بانقش میانجی توسعه منابع انسانی می باشد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و به روش همبستگی می باشد. جامعه آماری، تحقیق شامل مدیران و کارکنان شعب بانک شهر در شهر تهران به تعداد ۱۶۰۶ نفر در ۱۲۰ شعبه می باشند که در مجموع ۲۷۴ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای با استفاده از جدول کرجسی و مورگان به عنوان نمونه آماری پژوهش انتخاب شدند. در تحقیق حاضر با استفاده از ابزار پرسشنامه های استاندارد شامل پرسشنامه استاندارد عملکرد کارکنان استیفن (۲۰۰۵)، پرسشنامه مدیریت دانش گابریل و همکاران (۲۰۱۵)، پرسشنامه مدیریت استعداد فیلیپس و راپر (۲۰۰۹) و پرسشنامه توسعه منابع انسانی (شای و همکاران (۲۰۰۴ به جمع آوری اطلاعات پرداخته شد. در این پژوهش نتایج و اطلاعات حاصله در دو بخش توصیفی و استنباطی بررسی شد. نتایج حاصل از مدل معادلات ساختاری نشان داد ضریب مسیر مدیریت دانش بر عملکرد کارکنان بانقش میانجی توسعه منابع انسانی و همچنین ضریب مسیر مدیریت استعداد بر عملکرد کارکنان با نقش میانجی توسعه منابع انسانی به ترتیب برابر یا ۰.۳۲ و ۰.۳۴ بوده است، از سوی دیگر با توجه به اینکه مقدار در مطلق آماره سوبل نیز به ترتیب برابر با ۶.۲۵ و ۳.۲۹ می باشد لذا در سطح خطای ۵ درصد می توان گفت مدیریت دانش و مدیریت استعداد بر عملکرد کارکنان با نقش میانجی توسعه منابع انسانی تاثیر مثبت و معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، مدیریت استعداد ، عملکرد کارکنان ، توسعه منابع انسانی