رابطه هوش هیجانی، شادکامی و انعطاف پذیری کنشی با سلامت روان دانش آموزان مقطع متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان سه متغیر روان شناختی مهم یعنی هوش هیجانی، شادکامی و انعطاف پذیری کنشی با سلامت روان دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دبیرستانی شهر رامهرمز در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۳۶۵ نفر (۲۲۳ دختر و ۱۴۲ پسر) به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس هوش هیجانی شات و همکاران (۱۹۹۸)، پرسشنامه شادکامی آکسفورد، مقیاس انعطاف پذیری کنشی کانر و دیویدسون و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۲۸) بود. نتایج حاصل از تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین هوش هیجانی، شادکامی و انعطاف پذیری کنشی با سلامت روان رابطه منفی معناداری وجود دارد، به طوری که افزایش این متغیرها با بهبود سلامت روان همراه است. همچنین تحلیل رگرسیون چندگانه بیانگر آن بود که ترکیب این سه متغیر توان پیش بینی معناداری برای سلامت روان دانش آموزان دارد. یافته ها نشان می دهد که تقویت مهارت های هیجانی، شادکامی و تاب آوری روانی می تواند به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای بهداشت روانی دانش آموزان مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، شادکامی ، انعطاف پذیری کنشی ، سلامت روان ، دانش آموزان متوسطه