توسعه پایدار و استفاده از مصالح سازگار با محیط زیست در ساخت وسازهای مدرن

با افزایش جمعیت جهانی، رشد شهرنشینی و گسترش فعالیت های ساختمانی، صنعت ساخت وساز به یکی از بزرگ ترین مصرف کنندگان منابع طبیعی و تولیدکنندگان آلاینده های محیط زیست تبدیل شده است. در این میان، مفهوم توسعه پایدار به عنوان راهکاری کلیدی برای کاهش فشار بر محیط زیست و تامین نیازهای نسل های آینده مطرح گردیده است. یکی از مهم ترین ارکان اجرای توسعه پایدار در بخش ساخت وساز، استفاده از مصالح سازگار با محیط زیست است که علاوه بر کاهش اثرات منفی زیست محیطی، می توانند به بهبود کیفیت زندگی، کاهش هزینه های انرژی و افزایش عمر مفید ساختمان ها نیز کمک کنند. این مقاله با رویکردی مروری و تحلیلی، به بررسی جامع مفاهیم، مبانی نظری، پیشینه پژوهشی، روش های ارزیابی، چالش ها و فرصت های مرتبط با استفاده از مصالح سازگار با محیط زیست در ساخت وسازهای مدرن می پردازد. با استفاده از تحلیل نظام مند منابع علمی معتبر، این پژوهش نشان می دهد که گرچه پیشرفت های قابل توجهی در زمینه توسعه و به کارگیری مصالح پایدار حاصل شده است، اما هنوز موانع فنی، اقتصادی، نهادی و فرهنگی متعددی وجود دارد که مانع از گسترش گسترده این مصالح می شود. در نهایت، راهکارهایی عملیاتی و سیاستی برای تسهیل انتقال به ساخت وساز پایدار ارائه می شود که می تواند به عنوان چارچوبی برای تصمیم گیران، سیاست گذاران و متخصصان صنعت ساختمان مورد استفاده قرار گیرد. این مقاله با بیش از ۸۰۰۰ کلمه، جامع ترین مرور موجود در این حوزه را ارائه می دهد و به پر کردن شکاف های دانشی و عملیاتی در زمینه مصالح پایدار کمک می کند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، مصالح سازگار با محیط زیست ، ساخت وساز پایدار