بررسی مولفه های مسکن منعطف با تاکید بر هویت فرهنگی در شهر مشهد

یکی از مهم ترین مسائلی است که مردم با آن سروکار دارند، مسکن است و با توجه به هجوم جمعیت شهری و نیاز به مسکن، مجتمع های مسکونی تک خانواری شده اند. طراحی مجتمع های مسکونی امروزی، به دلیل بی توجهی به نیازهای انسانی، زندگی فردی و اجتماعی ساکنین را با معضلاتی روبه رو کرده است. یکی از این مشکلات نبود انعطاف پذیری در طراحی فضاهاست. اثرگذاری فرهنگ بر کالبد شهرها و معماری، از موضوعات بااهمیتی است که ملزم است تا مورد ارزیابی و پژوهش قرار گیرد. باروی کار آمدن برون گرایی، معماری به مرور باعث بحران هویت شد. از این نظر، گرایش های هویتی زیادی در حال نمایان شدن است و معماران رویکردهای مختلفی به تاریخ معماری ایران در پیش می گیرند و سعی دارند به معماری مسکونی مدرن هویت ببخشند. مسکن با رفتار و عادات مردم جامعه که تشکیل شده از فرهنگ است، در رابطه دوسویه است؛ لذا باید پیوندی میان مسکن و فرهنگ قرار داشته باشد که باعث محکم شدن رابطه بین انسان و مسکن لحاظ شود. این در حالی است که معماری مسکن در دوران معاصر باعث تضعیف شدن رابطه میان مسکن و انسان و درنتیجه نبود هویتمندی خانه و رضایتمندی ساکنانش شده است. رویکرد این پژوهش از نوع کیفی است و برای پیشبرد و رسیدن به نتیجه گیری از روش توصیفی – تحلیلی بهره گرفته شده است. نوع پژوهش پیش رو از نوع کاربردی است که با حل معضل فرهنگی واقع در کیفیت معماری به توسعه دانش در این زمینه پرداخته است. در این پژوهش روش گردآوری اطلاعات بر اساس روش میدانی و پیمایشی و مطالعات اسنادی است. پس ازآن از روش نتیجه گیری جهت تعیین رابطه میان متغیرها، تجزیه وتحلیل داده های کیفی مورد واکاوی قرارگرفته است. با توجه به نتایج به دست آمده، مولفه های مسکن منعطف فرهنگی شامل دو دسته انعطاف پذیری و فرهنگی است که هرکدام شامل زیر مولفه هایی هستند.

کلیدواژه ها:

مسکن ، مسکن منعطف ، هویت فرهنگی