نقش حسابداری منابع انسانی در بهبود بهره وری کارکنان شهرداری

حسابداری منابع انسانی به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی مدیریت سرمایه انسانی در سازمانها نقش مهمی در ارتقاء بهره وری کارکنان ایفا می کند. این سیستم با فراهم آوردن شفافیت، دقت و قابلیت پیگیری اطلاعات مرتبط با منابع انسانی، امکان مدیریت بهتر توانمندی ها، ارزیابی عملکرد و برنامه ریزی آموزشی را فراهم می سازد که در نهایت منجر به بهبود کیفیت خدمات و افزایش کارایی سازمان می شود. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و بهره گیری از داده های کمی و کیفی به بررسی تاثیر حسابداری منابع انسانی بر بهره وری کارکنان شهرداری ها پرداخته است. تحلیل آماری شامل آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره نشان می دهد که شاخص هایی نظیر شفافیت گزارشگری منابع انسانی، آموزش و توسعه و انگیزش کارکنان سهم قابل توجهی در پیش بینی تغییرات بهره وری دارند؛ به طوری که این عوامل توانسته اند حدود ۶۰ درصد از تغییرات بهره وری را توضیح دهند. یافته های کیفی حاصل از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران منابع انسانی، ابعاد روان شناختی و سازمانی این رابطه را تبیین کرده و چالش هایی نظیر کمبود زیرساخت های فناوری، اطلاعات، مقاومت در برابر تغییر و ناکافی بودن آموزش تخصصی را برجسته ساخته اند. همچنین تحلیل داده های جمعیت شناختی نشان می دهد که سابقه خدمت بیشترین همبستگی مثبت با بهره وری دارد که بیانگر اهمیت تجربه کاری در بهبود کارایی است. ترکیب نتایج کمی و کیفی، تصویری جامع از اهمیت استراتژیک حسابداری منابع انسانی به عنوان ابزاری موثر در مدیریت سرمایه انسانی ارائه می دهد که با سرمایه گذاری هدفمند در این حوزه شهرداری ها قادر خواهند بود بهره وری نیروی انسانی را به طور قابل توجهی ارتقاء داده و کیفیت خدمات شهری را بهبود بخشند. در نهایت پژوهش بر لزوم توسعه زیرساخت های فناورانه، برنامه های آموزشی مستمر، سیاست های انگیزشی موثر و حفظ کارکنان با تجربه تاکید دارد تا با ایجاد یک محیط کاری شفاف، منسجم و انگیزه، بخش بهره وری و عملکرد سازمانی را بهبود بخشد و به سمت توسعه پایدار حرکت کند.

کلیدواژه ها:

حسابداری منابع انسانی ، بهره وری کارکنان ، مدیریت منابع انسانی ، شهرداری ، سرمایه انسانی ، گزارشگری مالی