بررسی داستان افشین و بودلف بر اساس نظریه نقش گرای مایکل هلیدی

نظریه نقش گرای هلیدی نظریه ای نظام مند است که زبان را ابزاری برای انتقال معنی و برقراری ارتباط میان افراد یک جامعه میداند و معتقد است زبان نهادی اجتماعی دارد بنابراین زبان اثر را آینه تجربیات و درونیات فرد و جامعه می داند. در این پژوهش نگارنده درصدد است تا به بررسی داستان افشین و بودلف در تاریخ بیهقی بر اساس نظریه نقش گرایی مایکل هلیدی بپردازد و فرایندهای شش گانه وی را که عبارتند از مادی، ذهنی، رابطه ای، وجودی، رفتاری، کلامی و همچنین ه آنان بررسی نماید. نتایج پژوهش حاکی از آن است که داستان افشین و بودلف شامل ۵۰۱ فرایند میباشد؛ که از این میان فرایند مادی با ۲۱۲ مورد بیشترین بسامد را به خود اختصاص داده است و این نشان میدهد که کنشها و مفاهیم عینی و اتفاقات رخداده برای نویسنده دارای ارزش بالایی میباشد زیرا او یک تاریخ نگار است و هدف اصلی او بیان رخدادهاست و قطعیت و خبر برای او اهمیت دارد بنابراین بسامد وجوه خبری با بسامد ۴۶۹ مورد نشان از این امر دارد.

کلیدواژه ها:

نقش ، گرا ، هلیدی ، داستان ، افشین و بودلف