بررسی سبک شناسی شعر "همای رحمت" اثر شهریار

شعر "همای رحمت شهریار تنها یک غزل نیست؛ سرودی پرشور از ارادت بیکران شاعری توانا به ساحت قدسی امیر مومنان (ع) است. این چکامه که نقطه اوج شهرت بهجت تبریزی شهریار، معاصر، به شمار میرود، با زبانی شیوا، سرشار از عاطفه و موسیقی دلنشین عمیق ترین باورها و خلوص نیت خالقش را به تصویر می کشد. شهریار در این اثر بی بدیل، هنرمندانه از آرایه های بیشمار لفظی و معنوی بهره گرفته تا عظمت امام علی (ع) را بستاید و در عین حال به ناتوانی خویش در این وادی اذعان کند این نوشتار با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به واکاوی این شاهکار علوی در سه سطح موسیقایی، فکری (محتوایی و ادبی (بلاغی) می پردازد تا گوشه ای از جلوه های بی بدیل این سروده گران سنگ را آشکار سازد و دریچه ای نو به سبک شناسی شاعر بگشاید.

کلیدواژه ها:

امام علی (ع) ، شعر همای رحمت ، شهریار ، سبک شناسی