تحلیلی بر زیبایی شناسی واژه «الله» در کاشیکاری درگاه شرقی مسجد جامع یزد

این پژوهش، با روش توصیفی – تحلیلی با هدف تحلیل زیبایی شناسی واژه (الله) در کاشی کاری ناحیه ی درگاه شرقی مسجد جامع یزد می پردازد. با توجه به اهمیت ویژه نقش خوشنویسی در تزئین کاشیکاری این مسجد تاریخی و جایگاه نمادین آن در خلق تجربه ی معنوی برای مخاطب ضرورت تحلیل دقیق ساختاری و محتوایی آن احساس میشود. در این از نظر زیبایی شناسی رنگ و نوع خط تحلیل شده که هماهنگی ریتم و استحکام فرم آن، جلوه ای از وحدت و عظمت پروردگار را بازنمایی می کند، سپس از دیدگاه نمادین نقش خط در ترکیب با هندسه اسلامی بررسی گردید؛ خط کوفی علاوه بر کارکرد ،تزئینی به عنوان ابزاری برای تجلی مفاهیم اعتقادی در مرکزیت معنایی فضا ظاهر میشود. نتایج نشان میدهند که در هنر اسلامی خط و معماری دو قطب بنیادی هستند؛ استفاده هنرمندانه از واژه(الله) در ترکیب با ترکیب های هندسی، تاثیری ژرف بر تجربه بصری و حضور قلب بازدید کننده در فضای مسجد دارد. بدین ترتیب، این گونه کتیبه ها ضمن زیبایی شناسی ،بصری عملکردی اعتقادی و روان شناختی در جذب مخاطب و افزایش ارتباط معنوی او به همراه دارند. این یافته ها تاکید میکنند که خوشنویسی کاشیکاری نه تنها ارزش معماری و تاریخی دارد، بلکه از طریق زیبایی بصری و نمادگرایی تجربه ای معنوی و تامل برانگیز در فضا ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

زیبایی شناسی ، خوشنویسی ، کاشیکاری ، مسجد جامع یزد