واقعیت رنج بشر خوانش شوپنهاوری آثار میشل اوئلبک

در این مقاله به بررسی شباهتهای این دو متفکر از نظر تعریف رنج و عشق و عملکرد انسان امروزی خواهیم پرداخت. این شوربختی جامعه هایپر مدرن را میتوان در بسیاری از رمانهای معاصر .یافت قهرمانان داستانها، شخصیتی غریب و تنها هستند که از هرگونه پیوند اجتماعی که میتواند قدرت و توان درونی آنها را افزایش دهد محرومند و این مساله چنان بر رمان قرن ۲۱ تسلط یافته که معیارهای زیبایی شناختی داستانها را نیز دستخوش تغییر کرده است. یکی از مشهورترین رمان نویسانی که بارها این بیماری را توصیف کرده است، میشل اوئلبک است. می توان گفت که هدف رمانهای او شهادت دادن به وجود دنیایی است که در خطر شکست و سرنگونی قرار دارد. سندرین رابوسو این واقعیت را اینگونه بازگو می کند که « اوئلبک بطور سیستماتیک گفتمانی جامعه شناختی را در آثار رمانتیک خود اتخاذ می کند. اوئلبک مانند امیل زولا با آزادی کامل به موضوعات جنجالی زندگی غربی مانند کار، پول، تمایلات جنسی و خانواده می پردازد. متون او انواع شگفت انگیزی از بن مایه های خیالی، نشانه هایی از افول جامعه معاصر، اضطراب و افسردگی شخصیتها را به نمایش می گذارد. به نظر وی «جهان برپایه جدایی، رنج و شر بنا شده است. هدف توصیف این وضعیت و شاید فراتر از آن ... خودداری از بازگو کردن اساس و معنای جهان آنگونه که هست و همچنین پایبندی به مفاهیم خیر و شر میباشد. تفکر عمیق تر در این مفاهیم، برای محدود کردن قدرت آنها از جمله درون خود انسان میباشد (۱۹۹۸ ,Houellebecq) در این مقاله خواهیم کوشید به بررسی نقطه پیوند و تلاقی تفکر آرتور شوپنهاور و میشل اوئلبک بپردازیم و نظرات آنان را در خصوص رنج ملال و عشق بررسی کنیم و به این پرسش اساسی پاسخ دهیم که چه ایده های مشترکی میان میشل اوئلبک و آرتور شوپنهاور وجود دارد؟

کلیدواژه ها:

میشل اوئلبک ، آرتور شوپنهاور ، عشق ، رنج ، ملال