تحلیل بازنمایی جهانهای دیستوپیایی در آثار کریستوفر نولان با تمرکز بر تمها و تکنیکهای روایی (مورد مطالعه : The Dark Knight - Inception)

در سینمای قرن بیست و یکم بازنمایی جهانهای دیستوپیایی به عنوان بازتابی از دغدغه های وجودی، اخلاقی و اجتماعی، به یکی از گرایشهای شاخص فیلم سازان معاصر تبدیل شده است. کریستوفر نولان، از جمله فیلم سازانی است که با بهره گیری از ساختارهای پیچیده ی روایت و تمهای فلسفی جهانهایی ،ناپایدار مبهم و بحران زده را به تصویر می کشد. بر این اساس مسئله اصلی پژوهش حاضر ارزیابی چگونگی خلق فضاهای دیستوپیک آثار نولان از طریق تمها و تکنیک های روایی است که در آن مفاهیم واقعیت هویت اخلاق و زمان دچار گسست و تردید میشوند بنابراینهدف پژوهش حاضر، تحلیل تطبیقی نحوه بازنمایی جهانهای دیستوپیایی در دو فیلم «تلقین» (Inception) و «شوالیه تاریکی The Dark Knight) با تمرکز بر عناصر روایی و محتوایی است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون و ساختار روایی فیلمها می باشد. تمهایی چون بی ثباتی حقیقت، فروپاشی نظم اجتماعی، تقابل اخلاقی قهرمان و ضدقهرمان و همچنین تکنیکهایی چون روایت غیرخطی، زمان پریشی، چندلایگی داستان و تداخل واقعیت و خیال در این آثار بررسی شده اند. در نهایت نیز نتایج پژوهش نشان میدهد که کریستوفر نولان با بهره گیری از تم هایی چون بی ثباتی واقعیت فروپاشی هویت و زمان پریشی، جهانهای دیستوپیک پیچیده ای می سازد که در آن روایت نیز بازتاب بحران است. تحلیل فیلمهای تلقین» و «شوالیه تاریکی» نشان میدهد که نولان با شکستن ساختارهای روایی ،سنتی تجربه ای ذهن محور چندلایه و فلسفی از دیستوپیا به مخاطب ارائه میدهد.

کلیدواژه ها:

کریستوفر نولان ، سینمای دیستوپیایی ، تکنیک های روایی ، تلقین ، شوالیه تاریکی