زئین و کاربرد آن در رهایش دارو و مهندسی بافت

زئین یا همان پروتئین ذرت به دلیل زیست تخریب پذیری، زیست سازگاری و قابلیت فرآوری آسان، به عنوان یک ماده نوین در سامانه های دارورسانی و مهندسی بافت مورد توجه گسترده قرار گرفته است. ساختار آمفی فیلیک زئین امکان کپسوله سازی ترکیبات آب دوست و آب گریز را فراهم می کند و از این طریق، کنترل رهایش دارو در بازه های زمانی مختلف ممکن می شود. این ویژگی در بهبود پایداری دارو، افزایش فراهمی زیستی و هدفمندسازی رهایش نقش کلیدی دارد. در حوزه دارورسانی، زئین می تواند به صورت نانوذرات، میکروکپسول ها یا فیلم های پوششی به کار رود و با تنظیم شرایط فرمولاسیون، سرعت و الگوی آزادسازی ترکیبات فعال را کنترل کند. در مهندسی بافت، زئین به دلیل تشکیل ساختارهای متخلخل و استحکام مکانیکی مناسب گزینه ای ایده آل برای ساخت داربسته های زیستی است که از رشد و تمایز سلول ها حمایت می کنند. همچنین امکان ترکیب زئین با پلیمرها یا نانوذرات، دیگر خواص مکانیکی، زیستی و عملکردی این داربسته ها را بهبود می بخشد. به طور کلی، زئین با ترکیب ویژگی های فیزیکوشیمیایی مطلوب و انعطاف در طراحی ساختار پتانسیل بالایی برای توسعه سامانه های نوین دارورسانی، کنترل شده و بسترهای پیشرفته مهندسی بافت دارد.

کلیدواژه ها:

زئین ، رهایش دارو ، مهندسی بافت