تاثیر فعالیت بدنی بر تواناییهای شناختی و حرکتی در کودکان مبتلا به کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی-کمبود توجه

اختلال بیش فعالی کمبود توجه یکی از اختلالات شایع عصبی رشدی در کودکان است که با ضعف در عملکردهای اجرایی، نقص در مهارتهای شناختی و کاهش تواناییهای حرکتی همراه است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر فعالیت بدنی منظم بر ارتقای تواناییهای شناختی و حرکتی در کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی کمبود توجه بود. روش پژوهش از نوع شبه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. تعداد ۳۰ کودک پسر ۹ تا ۱۲ سال مبتلا به اختلال بیش فعالی-کمبود توجه به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش طی هشت هفته، سه جلسه در هفته در فعالیتهای بدنی منتخب با تاکید بر تمرینات هوازی و حرکتی مشارکت کردند و گروه کنترل فعالیت عادی روزانه خود را ادامه داد. دادههای عملکرد شناختی با آزمون استروپ و حافظه کاری و عملکرد حرکتی با آزمونهای تعادل و هماهنگی سنجیده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد گروه آزمایش نسبت به کنترل، بهبود معناداری در حافظه کاری، کنترل توجه، تعادل و هماهنگی حرکتی داشتند. نتایج حاکی از آن است که مداخله فعالیت بدنی می تواند به عنوان راهکاری غیر دارویی برای تقویت کارکردهای شناختی و مهارتهای حرکتی در کودکان مبتلا به اختلال بیش فعالی-کمبود توجه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی عملکرد ، شناختی مهارتهای حرکتی ، اختلال بیش فعالی-کمبود توجه ، کودکان