بررسی رابطه پایبندی به اهداف آموزشی و احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه

هدف این تحقیق بررسی رابطه پایبندی به اهداف آموزشی و احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه بود، تا نشان دهد چگونه این دو عامل می توانند بر عملکرد تحصیلی و رشد اجتماعی دانش آموزان اثرگذار باشند. پژوهش با استفاده از روش مروری انجام شد و منابع علمی منتشرشده بین سال های ۱۳۸۹ تا ۱۴۰۲ تحلیل و مقایسه گردیدند. یافته ها نشان دادند که پایبندی به اهداف آموزشی ارتباط مستقیم با بهبود عملکرد تحصیلی دارد و در کنار آن، احساس تعلق به مدرسه به عنوان عامل تقویت کننده انگیزش درونی عمل می کند. همچنین عوامل نهادی مانند کیفیت تدریس، جو اجتماعی مدرسه و نقش والدین در ایجاد این دو متغیر موثر شناخته شدند. تحلیل تطبیقی این نتایج با تحقیقات پیشین بیانگر همگرایی قابل توجه داده ها و تاکید بر اهمیت تعامل بین عوامل فردی و محیطی بود. در نتیجه گیری، مشخص شد که ارتقاء همزمان پایبندی به اهداف آموزشی و احساس تعلق، موجب شکل گیری روابط آموزشی و اجتماعی پایدار در مدرسه شده و زمینه موفقیت بلندمدت دانش آموزان را فراهم می کند. برای تحقق این امر، سیاست های آموزشی باید بر ایجاد فضای تعامل مثبت، تقویت هویت مدرسه و همکاری خانواده ها با مدرسه تمرکز داشته باشند.

کلیدواژه ها:

پایبندی به اهداف آموزشی ، احساس تعلق به مدرسه ، عملکرد تحصیلی ، عوامل نهادی ، تعامل آموزشی