بررسی اثر داربست پلی کاپرولاکتون- چیتوزان حاوی نانوذرات نقره سبز سنتز شده با فلاونوئید کرایزین در ترمیم زخم های تجربی ایجاد شده در موش صحرایی

زمینه و هدف: امروزه استفاده از عوامل ضد میکروبی با حداقل فرصت ایجاد مقاومت در برابر میکروب ها برای درمان عفونت ها به عنوان یک رویکرد جدید مطرح شده است. هدف از این مطالعه استفاده از نانو ذرات نقره سبز سنتز شده با کرایزین به عنوان یک ترکیب آنتی باکتریال در ترمیم زخم می باشد. روش تحقیق: در این مطالعه تجربی از کرایزین به عنوان عامل کاهنده برای تولید نانو ذرات نقره استفاده شد. نانو ذرات حاصله برای تعیین اندازه و خواص ساختاری و مورفولوژی مورد بررسی قرار گرفتند. نانوذرات سنتز شده با مخلوط پلیمری پلی کاپرولاکتون- چیتوزان مخلوط و توسط الکتروریسی الیاف آن ریسیده شد. فعالیت ضدباکتریایی این نانوالیاف بر علیه باکتری استاندارد استافیلوکوکوس اورئوس بررسی گردید. برای بررسی خواص ترمیمی نانوالیاف، زخم هایی با قطر ۱ سانتی متر در موش صحرایی ایجاد و با استفاده از داربست های سنتز شده تیمار شدند. نمونه های پوستی پس از درمان از نظر خصوصیات پاتولوژیکی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که نانوذرات نقره کرایزین با قطر حدود ۱۵± ۱۰۱ نانومتر سنتز شدند. داربست های حاوی نانوذرات نقره در مقایسه با گروه داربست و گروه کنترل به طور معنی داری باعث مهار رشد باکتری استافیلوکوکوس اورئوس شدند. بر اساس نتایج in vivo نرخ بسته شدن زخم در گروه درمان و کنترل به ترتیب ۰۵/۱۰±۷/۸۵ و ۸/۳±۴/۶۹ درصد در روز ۷ پس از درمان بود. این نتایج نشان داد که استفاده از نانوذرات نقره کرایزین به طور معنی داری موجب کاهش اندازه زخم شده است. نتیجه گیری: داربست های تولید شده می توانند با کاهش عفونت نقش موثری در ترمیم زخم ها داشته باشند.

کلیدواژه ها:

Chitosan ، Chrysin ، Green synthesis ، Nanofibers ، Polycaprolactone ، Rat ، Silver nanoparticles ، Wound healing ، چیتوزان ، کرایزین ، سنتز سبز ، نانوالیاف ، پلی کاپرولاکتون ، موش صحرایی ، نانو ذرات نقره ، ترمیم زخم