اثر تمرینات هوازی تناوبی و تداومی بر شاخص های آنژیوژنز در افراد سالمند دارای اضافه وزن

مقدمه: هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر تمرینات هوازی تناوبی و تداومی بر شاخص های فاکتور رشد اندوتلیال عروقی و نیتریک اکساید در افراد سالمند دارای اضافه وزن بود.روش تحقیق: از بین سالمندان مقیم آسایشگاه کهریزک ۴۷ نفر به صورت داوطلبانه و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب شده و به صورت تصادفی به ۳ گروه تمرین هوازی تناوبی (۱۷/۳ ± ۴۲/۶۶ سال، ۱۶ نفر) گروه تمرین هوازی تداومی (۵۹/۴ ± ۱۳/۶۵ سال، ۱۵ نفر) و گروه کنترل (۷۳/۵ ± ۸۱/۶۷ سال، ۱۶ نفر) تقسیم شدند. ابتدا از آزمودنی ها خونگیری اولیه به عمل آمد و ۴۸ ساعت بعد آزمودنی های گروه های تجربی تمرینات هوازی را به دو روش تداومی و تناوبی به مدت ۶ هفته انجام داده و گروه کنترل به فعالیت های عادی خود ادامه دادند. ۲۴ ساعت پس از اتمام دوره تمرینی مجددا از آزمودنی ها خونگیری به عمل آمد. یافته ها: نتایج آزمون آماری T-وابسته نشان داد که متغیرهای مورد مطالعه در هیچ یک از گروه ها متعاقب ۶ هفته دوره تمرینی تغییر معنی داری نداشته است (۰۵/۰≤p). همچنین، نتایج آزمون آماری تحلیل واریانس یک طرفه در گروه های مورد بررسی نشان داد که بین تغییرات فاکتور رشد اندوتلیال عروقی گروه های تمرین تناوبی، تداومی و گروه کنترل متعاقب ۶ هفته دوره تمرینی اختلاف معنی داری وجود ندارد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر به نظر می رسد پروتکل تمرینی مورد استفاده از نظر شدت و همچنین، مدت زمان ۶ هفته برای ایجاد شرایط آنژیوژنز در آزمودنی های دارای اضافه وزن کافی نبوده و برای مشاهده تغییرات به پروتکل تمرینی با شدت بالاتر و مدت زمان بیش از ۶ هفته نیاز است.

کلیدواژه ها:

رگزایی ، سالمندی ، تمرین هوازی ، کیفیت زندگی ، تراکم مویرگی