اثر کشندگی سه حشره کش بوپروفزین، پایری پروکسی فن و کلرپایریفوس روی شپشک آردآلود مرکبات Planococcus citri و کفشدوزک نقاب دار دولکه ای Chilocorus bipustulatus

کنترل آفات با استفاده از حشره­کش­های کم­خطر یکی از شیوه­های موثر حفاظت از دشمنان طبیعی است. در این پژوهش اثرات دو حشره­کش IGR بوپروفزین و پایری­پروکسی­فن نسبت به حشره­کش فسفره کلرپایریفوس روی شپشک آردآلود مرکبات Planococcus citri و کفشدوزک نقابدار دولکه ای Chilocorus bipustulatus  بررسی شد. زیست سنجی شپشک آردآلود به روش تماس با سطح آغشته به حشره کش و کفشدوزک شکارگر به روش تماس با سطح و غذای آغشته به حشره کش انجام شد. زیست سنجی مقایسه ای با هدف تعیین غلظت های ایمن روی دشمن طبیعی نیز انجام شد. مقدار LC۵۰ بوپروفزین، پایری پروکسی فن و کلرپایریفوس روی پوره های سن دوم شپشک به ترتیب ۷۱/۴، ۵۷/۳و ۱/۸۹میلی گرم ماده موثر در لیتر بود. آزمایش کلرپایریفوس روی لاروهای سن یک کفشدوزک C. bipustulatus نشان داد این ترکیب کشندگی شدیدی روی این دشمن طبیعی دارد و غلظت ۲ میلی گرم ماده موثر در لیتر آن که حدود ۴۰۰ برابر کوچکتر از غلظت رایج مزرعه ای کلرپایریفوس است، حدود ۷۳ درصد مرگ ومیر ایجاد کرد. کشندگی ناشی از دو غلظت ۱۲۰ و ۳۰۰  میلی گرم ماده موثر در لیتر از حشره کش بوپروفزین روی لاروهای کفشدوزک پس از چهار روز به ترتیب ۳۲ و ۵۶ درصد و کشندگی ناشی از دو غلظت ۳۰ و ۷۵ میلی گرم ماده موثر در لیتر پایری پروکسی فن به ترتیب ۳۲ و ۴۷ درصد بود. زیست سنجی مقایسه ای نشان داد که کلرپایریفوس روی زنده مانی کفشدوزک به شدت اثر سوء دارد و غلظت مزرعه ای رایج حشره کش های IGR نیز برای کفشدوزک ایمن نبوده، هر چند حشره کش پایری پروکسی فن نسبت به بوپروفزین اثر منفی کمتری ایجاد کرد.

کلیدواژه ها:

حشره کش های IGR ، حفاظت از دشمنان طبیعی ، زیست سنجی مقایسه ای ، شکارگر