تاثیر رابطه عاطفی بین معلم و دانش آموز بر پیشرفت تحصیلی و سلامت روان

رابطه ی عاطفی بین معلم و دانش آموز از مولفه های کلیدی در فضای آموزشی است که نقش تعیین کننده ای در رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی دانش آموزان دارد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر این نوع رابطه بر پیشرفت تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان انجام شده است. در چارچوب این مطالعه، مفهوم رابطه ی عاطفی، مولفه های آن در کلاس درس، و نقش آن در ایجاد محیطی ایمن و انگیزشی تحلیل شده است. یافته های نظری و تجربی نشان می دهند که رابطه ی گرم، همدلانه و محترمانه با معلم، موجب تقویت عزت نفس، افزایش انگیزه درونی، و کاهش اضطراب در دانش آموز می شود؛ همچنین نقش حمایتی معلم در مدیریت هیجانات، احساس تعلق به مدرسه و شکل گیری خودپنداره ی مثبت نیز پررنگ است. در مقابل، رابطه ی سرد یا طردکننده، با افت تحصیلی، بی انگیزگی و مشکلات روان شناختی همراه است. بر این اساس، رابطه ی عاطفی میان معلم و دانش آموز، نه یک عنصر فرعی، بلکه یکی از ارکان اصلی در تحقق اهداف تربیتی و ارتقاء کیفیت آموزش محسوب می شود

کلیدواژه ها:

معلم ، دانش آموز ، رابطه عاطفی ، پیشرفت تحصیلی ، سلامت روان ، انگیزش تحصیلی ، عزت نفس