تحلیل تطبیقی روش های آموزش سنتی و نوین در عصر هوش مصنوعی و ارائه راهکارهای هم افزایی آن ها برای بهبود کیفیت یادگیری
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 128
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_1906
تاریخ نمایه سازی: 3 مهر 1404
چکیده مقاله:
این مقاله با هدف ارائه یک تحلیل تطبیقی نظام مند، به بررسی دقیق و همه جانبه دو پارادایم غالب در فرآیند یاددهی-یادگیری می پردازد: روش های آموزش سنتی (مبتنی بر مدل معلم محوری، انتقال مستقیم اطلاعات و کلاس درس های همزمان و ثابت) و روش های آموزش نوین (شامل یادگیری الکترونیکی، معکوس، خودگردان و ابزارهای دیجیتال). این بررسی تطبیقی در بستر جدید و انقلابی عصر هوش مصنوعی (AI) صورت می گیرد؛ عصری که در آن، ابزارهای تحلیلی، تولیدی و تطبیقی هوش مصنوعی توانسته اند اصول بنیادین آموزش را متحول سازند.هدف محوری این پژوهش، فراتر از صرف مقایسه نقاط قوت و ضعف هر رویکرد، ارائه راهکارهای عملی و تئوریک برای هم افزایی (Synergy) هوشمندانه میان این دو شیوه آموزشی است. فرض بر این است که برای دستیابی به بهبود عمیق و پایدار کیفیت یادگیری در قرن بیست و یکم، نه می توان از میراث غنی روش های سنتی چشم پوشید و نه می توان از مزایای سرعت، دسترسی و شخصی سازی ابزارهای نوین (به ویژه AI) صرف نظر کرد.یافته های کلیدی مقاله نشان می دهد که روش های سنتی همچنان در حوزه های حیاتی ای چون توسعه مهارت های اجتماعی، پرورش تفکر انتقادی حضوری، انتقال ارزش ها و ایجاد هوش هیجانی از طریق تعاملات چهره به چهره، کارآمدی بی بدیلی دارند. در مقابل، روش های نوین که اکنون به طور فزاینده ای با موتورهای هوش مصنوعی یکپارچه شده اند، در دو بعد شخصی سازی مسیر یادگیری بر اساس عملکرد لحظه ای دانش آموز و ارزیابی های تشخیصی و سازنده (Feedback) با سرعت و دقت بالا، برتری قاطع دارند.راهکار پیشنهادی مقاله، که مدل "آموزش ترکیبی هوشمند" نامیده می شود، بر این هم افزایی استوار است: در این مدل، هوش مصنوعی به مثابه یک دستیار معلم توانمند، مسئولیت کارهای تکراری (مانند تصحیح، ارزیابی پایه و توصیه محتوا) را بر عهده می گیرد. این امر، زمان و انرژی معلم سنتی را آزاد می سازد تا تمرکز خود را به طور کامل بر نقش تسهیلگری، مربیگری، پرورش خلاقیت، توانایی حل مسئله های پیچیده و توسعه مهارت های نرم معطوف سازد. در نهایت، این تلفیق هوشمندانه، فرآیند یادگیری را از یک فرآیند ایستا و مبتنی بر انتقال یکطرفه اطلاعات به یک تجربه پویا و اکتشافی برای تسهیلگری و تولید فعال دانش تبدیل می نماید و کیفیت کلی خروجی های آموزشی را به سطحی بالاتر ارتقا می دهد.
کلیدواژه ها:
کلمات کلیدی: آموزش سنتی ، روش های نوین تدریس ، هوش مصنوعی (AI) در آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، آموزش ترکیبی ، کیفیت یادگیری ، هم افزایی آموزشی.
نویسندگان
شیرین حبیبی داوانی
رشته راهنمایی و مشاوره گرایش مشاوره دانشگاه گیلان
اعظم مهدی پور
لیسانس حقوق پیام نور دانشگاه پیام نور قزوین
معصومه باقری
کارشناسی علوم اجتماعی آزاد تهران شرق
مهناز احمدلو
کارشناسی آموزش ابتدایی پیام نور کرج
شهناز صادقی
کاردانی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان شهید مدرس ایلام