بررسی اثر آموزش مسئولیت پذیری از طریق وظایف گروهی در رشد اخلاقی دانش آموزان ابتدایی

مسئولیت پذیری به معنای درک و پذیرش وظایف و پیامدهای عملکرد فردی در قبال، خود، دیگران و جامعه است. این ویژگی به دانش آموزان کمک می کند تا در تصمیم گیری های خود سنجیده تر عمل کنند، اشتباهات را بپذیرند، برای اصلاح رفتارهای نادرست بکوشند و نقش فعالی در پیشرفت گروه یا جامعه ایفا نمایند. با این حال، مسئولیت پذیری مفهومی انتزاعی نیست که صرفا از طریق آموزش نظری در ذهن کودک تثبیت شود، بلکه نیازمند تجربه های عینی، فرصت های عملی و محیط های تربیتی مشارکتی است که در آن دانش آموز بتواند در مقام یک عضو فعال ایفای نقش کند، مسئولیت بپذیرد و نتایج رفتار خود را مشاهده نماید. یکی از راهکارهای موثر در تقویت حس مسئولیت پذیری، استفاده از وظایف گروهی در فرآیند یاددهی-یادگیری است. کار گروهی با فراهم آوردن بستری برای تعامل مشارکت، تقسیم وظایف، همیاری و تصمیم گیری، مشترک نه تنها به پرورش مهارت های اجتماعی و عاطفی می انجامد، بلکه دانش آموزان را با مفاهیمی همچون پاسخ گویی، تعهد، وظیفه شناسی و رعایت حقوق دیگران آشنا می سازد. همچنین، کار در گروه، دانش آموز را در معرض بازخوردهای همسالان قرار می دهد و زمینه ای برای رشد اخلاقی او فراهم می کند؛ چرا که در چنین شرایطی کودکان می آموزند چگونه در چارچوب قواعد گروهی رفتار کنند، نسبت به موفقیت یا شکست جمع احساس مسئولیت داشته باشند و وجدان اخلاقی خود را تقویت نمایند. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گردآوری شده است، سعی بر آن شده که به بررسی اثر آموزش مسئولیت پذیری از طریق وظایف گروهی در رشد اخلاقی دانش آموزان ابتدایی شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که آموزش مسئولیت پذیری از طریق وظایف گروهی به طور موثر موجب تقویت رشد اخلاقی دانش آموزان ابتدایی می شود و این روش با پرورش حس تعهد، همکاری و پاسخ گویی، زمینه ساز شکل گیری رفتارهای اخلاقی پایدار در آنان است.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، گروه ، رشد اخلاقی ، دانش آموزان ، مدرسه