تحلیل تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر رشد شناختی و اجتماعی دانش آموزان دبستانی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 152

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RVCONF06_471

تاریخ نمایه سازی: 2 مهر 1404

چکیده مقاله:

در دنیای پویای آموزش و پرورش امروز یکی از دغدغه های اساسی، مربیان، پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی، یافتن شیوه هایی کارآمد برای ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش همه جانبه ی کودکان است. با توجه به ویژگی های روانشناختی و تحولی کودکان در دوره ی دبستان، روشن است که روش های سنتی آموزش که مبتنی بر انتقال یک سویه ی دانش، حفظ طوطی وار و تمرکز صرف بر محتوا هستند نمی توانند پاسخگوی نیازهای پیچیده ی این گروه سنی باشند. در سال های اخیر، آموزش مبتنی بر بازی به عنوان یکی از روش های نوین و اثربخش در عرصه تعلیم و تربیت، توجه بسیاری از صاحب نظران را به خود جلب کرده است. این رویکرد با تکیه بر عناصر جذاب، فعال ساز و مشارکت برانگیز بازی، محیطی یادگیری محور و در عین حال، شاد، پویا و پرتحرک فراهم می سازد که به طور خاص با روحیات، توانمندی ها و نیازهای رشدی کودکان دبستانی همخوانی دارد. کودکان در دوران دبستان در مرحله ی حساس رشد ذهنی و اجتماعی قرار دارند؛ در این دوره، مغز کودک از انعطاف پذیری بالایی برخوردار است و تجربه های آموزشی نقش تعیین کننده ای در شکل گیری ساختارهای شناختی و الگوهای رفتاری وی دارند. اگر آموزش در این دوره با روش هایی همراه باشد که علاوه بر جنبه ی یاددهی، جنبه ی پرورشی و تقویت عملکردهای اجرایی ذهن را نیز مدنظر قرار دهد، می توان انتظار داشت که زمینه ی موفقیت تحصیلی و اجتماعی پایدار در آینده فراهم گردد. آموزش مبتنی بر بازی به دلیل ماهیت خودانگیخته، اکتشافی و تعاملی، اش ظرفیت آن را دارد که همزمان بر دو جنبه ی مهم شناختی و اجتماعی رشد کودک اثر گذار باشد. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ها و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به تحلیل تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر رشد شناختی و اجتماعی دانش آموزان دبستانی شود، نتایج به دست آمده حاکی از آن است که وقتی کودکان در محیطی مبتنی بر بازی به یادگیری می پردازند، توجه و تمرکز بیشتری نشان می دهند، انگیزه ی درونی بالاتری برای مشارکت در فعالیت های آموزشی دارند و در پردازش و درک اطلاعات بهتر عمل می کنند. از منظر رشد شناختی، بازی می تواند مهارت هایی نظیر حل مسئله، تفکر انتقادی، خلاقیت، حافظه فعال و تصمیم گیری را در کودکان تقویت کند.

نویسندگان

الهه صادقی

آموزگار مقطع ابتدایی؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان بانه

فریبا صالحیان

آموزگار مقطع ابتدایی؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان بانه

سهیل رسول برده رش

آموزگار مقطع ابتدایی؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان بانه

اسرین بدیعی

آموزگار مقطع ابتدایی؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان بانه