نقش اقدام پژوهی در ارتقا کیفیت آموزش و افزایش خودکارآمدی تدریس دبیران ریاضی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش اقدام پژوهی در ارتقا کیفیت آموزش و افزایش خودکارآمدی تدریس دبیران ریاضی است. در واقع پژوهشگر قصد دارد نشان دهد چگونه فرآیند اقدام پژوهی می تواند به بهبود مهارتهای حرفه ای روشهای تدریس و توانمندیهای روانی معلمان ریاضی کمک کند و در نهایت کیفیت یاددهی- یادگیری در کلاسهای ریاضی را افزایش دهد. این پژوهش به روش مروری و بررسی منابع، علمی، مقالات کتابها و پژوهشهای پیشین مرتبط با اقدام پژوهی و تاثیر آن بر عملکرد و خودکارآمدی معلمان انجام شده است. مطالعات انتخاب شده از جنبه های مختلف آموزشی و روانشناختی مورد مطالعه قرار گرفتند تا نقشی جامع از اثرات اقدام پژوهی ارائه شود. یافته های پژوهش نشان داده است که اقدام پژوهی به عنوان یک روش نظام مند برای حل مسائل، آموزشی موجب ارتقای دانش تخصصی و مهارتهای تدریس دبیران ریاضی می شود. علاوه بر بهبود روشهای تدریس، اقدام پژوهی باعث افزایش اعتماد به نفس و باور به تواناییهای خود در معلمان خودکارآمدی شده و به آنها کمک می کند تا با چالشهای موجود در فرآیند آموزش به طور موثرتر مواجه شوند. همچنین استفاده از اقدام پژوهی موجب ایجاد فضای تعاملی و پژوهش محور در کلاس درس شده که به بهبود انگیزش دانش آموزان و افزایش کیفیت یادگیری می انجامد. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که اقدام پژوهی می تواند به عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در توسعه حرفه ای دبیران ریاضی و ارتقای کیفیت آموزش شناخته شود. با به کارگیری مستمر اقدام پژوهی معلمان قادر خواهند بود علاوه بر بهبود روشهای تدریس خود سطح خودکارآمدی و انگیزه حرفه ای خود را نیز ارتقا دهند که این امر به طور مستقیم بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار خواهد بود. بنابراین پیشنهاد می شود در برنامه های آموزشی و تربیتی مدارس و مراکز آموزشی دوره ها و کارگاه های اقدام پژوهی به عنوان بخش جدایی ناپذیر از رشد حرفه ای معلمان ریاضی گنجانده شود.