اپیدمیولوژی سرطان ها و مرگ ومیر ناشی از آن ها بر اساس مطالعه ثبت سرطان بیمارستانی استان هرمزگان، ۸۶-۱۳۸۱
محل انتشار: فصلنامه دانش و تندرستی، دوره: 5، شماره: 0
سال انتشار: -532
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: انگلیسی
مشاهده: 99
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JKH-5-NaN_067
تاریخ نمایه سازی: 30 شهریور 1404
چکیده مقاله:
مقدمه: آنچه امروز توجه به ثبت دقیق و اجرای روشهای پیشگیری و درمان سرطان را الزامی میسازد تغییر الگوی بیماریها است. سرطان بهطور فزایندهای عاملی مهم در بار جهانی بیماری در دهههای آینده خواهد بود. انتظار میرود تعداد موارد جدید سرطان از ۱۰ میلیون نفر در سال ۲۰۰۰ به ۱۵ میلیون نفر در سال ۲۰۲۰ افزایش یابد که حدود ۶۰% این موارد جدید در کشورهای کمتر توسعه یافته خواهد بود. در کشورهای توسعه یافته سرطان دومین عامل شایع مرگومیر است و شواهد اپیدمیولوژیک اشاره به ظهور روند مشابهی در کشورهای در حال توسعه دارد. در حال حاضر سرطان عامل ۱۲% کل مرگها در سرتاسر جهان است و در ایران، سومین عامل مرگومیر میباشد. بنابراین شناسایی اپیدمیولوژی سرطانها در مناطق مختلف کشور با توجه به موقعیت متفاوت جغرافیایی هر منطقه جهت تعین بار بیماری و میزان مرگومیر ناشی از آنها ضروری به نظر میرسد که در این مطالعه به اپیدمیولوژی سرطانها و مرگومیر ناشی از آنها بر اساس مطالعه ثبت سرطان بیمارستانی استان هرمزگان پرداخته میشود.مواد و روشها: این مطالعه از نوع توصیفی مبتنی بر دادههای حاصل از ثبت سرطان بیمارستانی در سالهای ۸۶-۱۳۸۱ در بیمارستانهای آموزشی بوده است. جهت گردآوری دادهها از نرمافزار آماری تخصصی ویژه بخش مدارک پزشکی (ADS۹) بیمارستانها استفاده گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل گردید.یافتهها: تعداد کل نئوپلاسمها ۱۹۴۱ مورد بوده که در زنان ۹۸۹ مورد (۹۵/۵۰%) و مردان ۹۵۲ مورد (۰۵/۴۹%) بود و یک پیک در سال ۱۳۸۴ (۵۳۷ مورد) دیده شد. تعداد مرگ ناشی از نئوپلاسمها ۱۳۳ مورد بوده که ۷۵ مورد (۴/۵۶%) مربوط به مردان و ۵۸ مورد (۶/۴۳%) مربوط به زنان بوده است. بیشترین مرگ هم در سال ۱۳۸۴ (۳۳ مورد) اتفاق افتاده است.نتیجهگیری: بر اساس آمار کشوری سرطانها، از کل میزان بروز سرطان در ۱۳۸۳، حدود ۸/۰% مربوط به زنان و ۸/۰% مربوط به مردان مورد مطالعه میباشد. الگوی منظمی از نظر میزان بروز بیماری و مرگومیر در سالهای مورد مطالعه مشاهده نشد. با توجه به اینکه این مطالعه بهصورت ثبت سرطان مبتنی بر بیمارستان بوده بر اساس اطلاعات و بررسیهای انجام شده تخمینزده میشود که میزان سرطان در استان بیشتر از این مقدار باشد که باید مراکز ثبت سرطان در این استان فعالتر عمل نمایند.مقدمه: آنچه امروز توجه به ثبت دقیق و اجرای روشهای پیشگیری و درمان سرطان را الزامی میسازد تغییر الگوی بیماریها است. سرطان بهطور فزایندهای عاملی مهم در بار جهانی بیماری در دهههای آینده خواهد بود. انتظار میرود تعداد موارد جدید سرطان از ۱۰ میلیون نفر در سال ۲۰۰۰ به ۱۵ میلیون نفر در سال ۲۰۲۰ افزایش یابد که حدود ۶۰% این موارد جدید در کشورهای کمتر توسعه یافته خواهد بود. در کشورهای توسعه یافته سرطان دومین عامل شایع مرگومیر است و شواهد اپیدمیولوژیک اشاره به ظهور روند مشابهی در کشورهای در حال توسعه دارد. در حال حاضر سرطان عامل ۱۲% کل مرگها در سرتاسر جهان است و در ایران، سومین عامل مرگومیر میباشد. بنابراین شناسایی اپیدمیولوژی سرطانها در مناطق مختلف کشور با توجه به موقعیت متفاوت جغرافیایی هر منطقه جهت تعین بار بیماری و میزان مرگومیر ناشی از آنها ضروری به نظر میرسد که در این مطالعه به اپیدمیولوژی سرطانها و مرگومیر ناشی از آنها بر اساس مطالعه ثبت سرطان بیمارستانی استان هرمزگان پرداخته میشود. مواد و روشها: این مطالعه از نوع توصیفی مبتنی بر دادههای حاصل از ثبت سرطان بیمارستانی در سالهای ۸۶-۱۳۸۱ در بیمارستانهای آموزشی بوده است. جهت گردآوری دادهها از نرمافزار آماری تخصصی ویژه بخش مدارک پزشکی (ADS۹) بیمارستانها استفاده گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل گردید. یافتهها: تعداد کل نئوپلاسمها ۱۹۴۱ مورد بوده که در زنان ۹۸۹ مورد (۹۵/۵۰%) و مردان ۹۵۲ مورد (۰۵/۴۹%) بود و یک پیک در سال ۱۳۸۴ (۵۳۷ مورد) دیده شد. تعداد مرگ ناشی از نئوپلاسمها ۱۳۳ مورد بوده که ۷۵ مورد (۴/۵۶%) مربوط به مردان و ۵۸ مورد (۶/۴۳%) مربوط به زنان بوده است. بیشترین مرگ هم در سال ۱۳۸۴ (۳۳ مورد) اتفاق افتاده است. نتیجهگیری: بر اساس آمار کشوری سرطانها، از کل میزان بروز سرطان در ۱۳۸۳، حدود ۸/۰% مربوط به زنان و ۸/۰% مربوط به مردان مورد مطالعه میباشد. الگوی منظمی از نظر میزان بروز بیماری و مرگومیر در سالهای مورد مطالعه مشاهده نشد. با توجه به اینکه این مطالعه بهصورت ثبت سرطان مبتنی بر بیمارستان بوده بر اساس اطلاعات و بررسیهای انجام شده تخمینزده میشود که میزان سرطان در استان بیشتر از این مقدار باشد که باید مراکز ثبت سرطان در این استان فعالتر عمل نمایند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان