فراتحلیل علل بروز ریسک ایمنی و محیط زیست در صنایع پتروشیمی و ارائه راهکار مدیریت منابع انسانی HSE به منظور تعدیل ریسک های بالقوه

پژوهش حاضر باهدف ارائه الگوی مدیریت ریسک ایمنی و محیط زیست در صنایع پتروشیمی (مطالعه موردی: منطقه ویژه اقتصادی عسلویه) به واسطه فراتحلیل علل بروز ریسک ایمنی و محیط زیست در صنایع پتروشیمی و ارائه راهکار مدیریت منابع انسانی HSE به منظور تعدیل ریسک های بالقوه طراحی شده است. این پژوهش با مدنظر قرار دادن این سوال که علل زیربنایی بروز ریسک ایمنی و محیط زیست در صنایع پتروشیمی چه هستند؟ فرضیه پژوهشی بین مدیریت HSE منابع انسانی و بروز ریسک ایمنی و محیط زیست صنایع پتروشیمی رابطه معنی دار وجود دارد را مورد آزمون قرار می دهد. روش تحقیق پژوهش حاضر کمی از نوع میدانی است. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته که با استفاده از روایی محتوایی و نظرات متخصصان و پایایی آن با آماره آلفای کرونباخ در حدود ۷/۰ تایید شد، است. جامعه آماری در این پژوهش کارشناسان بهداشت، ماموران آتش نشانی، افسران ایمنی، سرپرست ایمنی، اپراتور اتاق کنترل، کارشناسان فرهنگ ساز ایمنی و محیط زیست شاغل در شرکت های پتروشیمی در حدود ۴۲۰ نفر می باشند. روش نمونه گیری در این پژوهش طبقه بندی تصادفی ساده است. حجم نمونه آماری در این پژوهش با استفاده از فرمول کوکران ۲۰۰ نفر به دست آمده است. ابزار تجزیه وتحلیل در این پژوهش نرم افزار اس پی اس اس ، لیزرل  و تاپسیس فازی  بوده است. نتایج تحلیل نشان داد ریسک حریق و سقوط از ارتفاع اولویت اول و دوم را در ارزیابی ریسک ایمنی و آلودگی هوا و آلودگی خاک اولویت اول و دوم را در ارزیابی ریسک های محیط زیستی دارند. همچنین نتایج مربوط به مدل معادلات ساختاری نشان داد عامل خطای انسانی با ۹۹ درصد اطمینان تاثیر معنی داری در بروز سطح ریسک های ایمنی و محیط زیست صنایع پتروشیمی دارند. لذا به منظور مدیریت ریسک ایمنی و محیط زیست صنایع پتروشیمی می بایستی مدیریت HSE منابع انسانی را از طریق اصلاح شرایط ناایمن، جلوگیری از بروز اعمال ناایمن، نظارت ایمن مسئولین HSE و مدیریت ایمن منابع انسانی اعمال نمود.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک ، ایمنی ، محیط زیست و صنایع پتروشیمی