بازنمایی ویژگیهای فلسفه اگزیستانسیالیسم سارتر در فیلم عسل سمیح کاپلان اوغلو

فلسفه اگزیستانسیالیسم به ویژه در اندیشه های ژان پل سارتر بر اهمیت وجود نسبت به ماهیت آزادی مطلق انسان، مسئولیت فردی و تنهایی وجودی تاکید دارد. این عناصر نه تنها در متون فلسفی، بلکه در حوزه های هنری و سینما نیز نمایان شده اند. فیلم «عسل» به کارگردانی سمیح کاپلان اوغلو با رویکردی شاعرانه مینیمالیستی و مبتنی بر سکوت و تامل، فضایی را فراهم می آورد که می توان مولفههای اگزیستانسیالیستی را در آن جستجو کرد. مسئله اصلی این پژوهش بررسی چگونگی بازنمایی ویژگیهای فلسفه اگزیستانسیالیسم سارتر در فیلم «عسل» است. هدف این تحقیق تحلیل جلوه های اگزیستانسیالیستی در روایت شخصیت پردازی، میزانسن و فضای فیلم میباشد. بر این اساس سوالات اصلی پژوهش شامل این موارد است : چگونه مفاهیم کلیدی اگزیستانسیالیسم سارتر در ساختار و محتوای فیلم «عسل منعکس شده اند و کارگردان با چه ابزارهای سینمایی این مفاهیم را به تصویر کشیده است؟ در پژوهش حاضر روش تحقیق تحلیل محتوای کیفی با رویکرد توصیفی - تحلیلی است و داده های پژوهش بر اساس مشاهده و تحلیل عناصر فرمی و روایی فیلم گردآوری شده اند. نتایج تحقیق نشان میدهد که فیلم «عسل» از طریق تصویرسازی از بحران معنا سکوتهای طولانی گسست ارتباطی تاکید بر طبیعت خام و مواجهه مستقیم انسان با جهان، به گونه ای موثر مضامین اگزیستانسیالیستی سارتر را بازنمایی می.کند کارگردان با حذف دیالوگهای مستقیم و تمرکز بر حس زیستن و تجربه ی هستی جهان اگزیستانسیالیستی کودکانه و ناب را به تصویر کشیده است.

کلیدواژه ها:

اگزیستانسیالیسم ، سارتر ، فیلم عسل ، سمیح کاپلان اوغلو