تحلیل ساختاری تاب آوری اجتماعی در چهارچوب حکمروایی خوب شهری در منطقه ۱۴ اصفهان

تاب آوری اجتماعی شهری در چهارچوب حکمرانی خوب، به عنوان یک ویژگی پویا و چندبعدی، توانایی جوامع برای سازگاری، بازگشت پذیری و پاسخ گویی موثر به بحران ها و تغییرات محیطی را نمایان می سازد. این پژوهش با هدف تحلیل ساختاری تاب آوری اجتماعی در منطقه ۱۴ کلان شهر اصفهان، چهارچوب حکمرانی خوب را به عنوان بستر اصلی مطالعه انتخاب کرده است. روش تحقیق از نوع کاربردی و مبتنی بر تحلیل توصیفی تحلیلی بوده که از ابزارهای آینده پژوهی شامل نرم افزار میک مک برای تحلیل روابط میان متغیرها و شناسایی عوامل کلیدی و نرم افزار سناریو ویزارد برای تدوین و ارزیابی سناریوهای پیش رو بهره گرفته شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که دستیابی به تاب آوری اجتماعی و حکمرانی خوب شهری در منطقه ۱۴ اصفهان نیازمند نهادسازی قوی، ارتقای شفافیت در فرایندهای مدیریتی و تصمیم گیری، افزایش اعتماد عمومی و بهبود کیفیت خدمات شهری است. تحلیل های ساختاری نشان داد که متغیرهای کلیدی شامل شفافیت، مشارکت عمومی و عدالت اجتماعی بیشترین تاثیر را در دستیابی به تاب آوری اجتماعی ایفا می کنند. بر این اساس، سه سناریوی احتمالی تدوین شده، نقشه راهی برای بهبود حکمرانی و ارتقای تاب آوری اجتماعی منطقه ارائه می دهد. نوآوری اصلی این پژوهش در ارائه مدلی جامع و مبتنی بر آینده پژوهی برای تحلیل و ارتقای تاب آوری اجتماعی با تاکید بر اصول حکمرانی خوب است که می تواند به منزله الگویی برای سایر مناطق شهری ایران استفاده شود. نتایج این مطالعه، چهارچوبی برای تصمیم گیری و سیاست گذاری جامع در حوزه مدیریت شهری ارائه می دهد و بر اهمیت هماهنگی میان ذی نفعان مختلف در مسیر توسعه پایدار تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

حکمروایی ، حکمروایی خوب شهری ، تاب آوری ، تاب آوری اجتماعی ، منطقه ۱۴ شهر اصفهان