بررسی نقش میانجی گری سرمایه فردی و سرمایه فکری در رابطه محیط حمایتی دانشگاهی و کارآفرینی دانشگاهی دانشجویان تربیت بدنی و علوم ورزشی

تحقیق حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گری سرمایه فردی و سرمایه فکری در رابطه محیط حمایتی دانشگاهی و کارآفرینی دانشگاهی دانشجویان تربیت بدنی و علوم ورزشی طراحی شد. تحقیق حاضر از نوع تحقیقات توصیفی بود که از منظر هدف، جز تحقیقات کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان کارشناسی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات به تعداد ۷۰۰ نفر بودند. با توجه به روش نمونه گیری تصادفی و با توجه به جدول حجم نمونه مورگان تعداد ۲۴۸ نفر به عنوان نمونه تحقیق مشخص شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر پرسشنامه های محیط حمایتی دانشگاهی (اکینبوی و موریش، ۲۰۲۲)، سرمایه فردی (انگوین و همکاران، ۲۰۲۴)، سرمایه فکری (کیانتو و همکاران، ۲۰۱۷) و کارآفرینی دانشگاهی اکینبوی و موریش، ۲۰۲۲) بود.. همچنین جهت بررسی روابط از روش معادلات ساختاری استفاده شد. کلیه روند تجزیه و تحلیل داده های پژوهش حاضر در نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۰ و PLS نسخه ۳ انجام شد. با توجه به بررسی آزمون سوبل و میزان تی ۳۷۹/۲ مشخص گردید که سرمایه فردی در رابطه محیط حمایتی دانشگاهی و کارآفرینی دانشگاهی دانشجویان تربیت بدنی نقش میانجی گری دارد. همچنین با توجه به بررسی آزمون سوبل و میزان تی ۱۷۶/۳ مشخص گردید که سرمایه فکری در رابطه محیط حمایتی دانشگاهی و کارآفرینی دانشگاهی دانشجویان تربیت بدنی نقش میانجی گری دارد. بنابراین، نتایج نشان می دهد که سرمایه فردی و فکری به عنوان عوامل میانجی، نقش مهمی در تقویت رابطه بین محیط حمایتی دانشگاهی و کارآفرینی دانشجویان تربیت بدنی ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

محیط حمایتی دانشگاهی ، کارآفرینی ، توسعه فردی ، نوآوری ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات