تخمین تابش خورشید با استفاده از روش های آماری و شبکه عصبی مصنوعی (مطالعه موردی - ایستگاه سینوپتیک تهران)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 163

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JREH-11-2_002

تاریخ نمایه سازی: 28 شهریور 1404

چکیده مقاله:

زمینه و هدف: تابش خورشیدی یکی از پارامترهای مهم و تاثیرگذار در مطالعات هیدرولوژی و هواشناسی کشاورزی می باشد. با توجه به هدف تحقیق که پیش بینی میزان تابش خورشیدی می باشد، می توان نوع تحقیق را کاربری دانست.مواد و روش ها: سال آماری موردنظر به مدت یک سال (اول فروردین ۱۴۰۲ تا آخر فروردین ۱۴۰۳) می باشد و داده های مورد استفاده، داده های روزانه ایستگاه سینوپتیک تهران شامل بیشینه و کمینه دما، بیشینه و کمینه رطوبت نسبی و حداکثر سرعت باد می باشد (۵ مورد) و داده های PM۱۰،  PM۲.۵ (از ایستگاه سنجش آلودگی شهر تهران) می باشد. رابطه ی همبستگی بین تابش خورشیدی به عنوان متغیر وابسته و پارامترهای دیگر (مولفه های مستقل) از طریق ضریب همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS.۲۶ انجام گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که تابش خورشیدی با کمینه و بیشینه دما، حداکثر سرعت باد، و PM۱۰ دارای همبستگی مستقیم و با بیشینه و کمینه رطوبت نسبی، جهت باد و PM۲.۵  دارای همبستگی معکوس می باشد. تخمین تابش خورشیدی با استفاده از روش های رگرسیون خطی چندگانه و شبکه عصبی مصنوعی (MLP) انجام شده که روش شبکه عصبی مصنوعی با ضریب تعیین (R۲) نزدیک ۸۷ درصد دارای عملکرد بهتری از دو روش دیگر ( Enter و Stepwise) می باشد.نتیجه گیری: مقایسه سه روش (Ann، Enter و Stepwise)  در مرحله ی آمورش و تست نشان از عملکرد بهتر روش شبکه عصبی دارد (مقدار بالاتر ضریب R۲). مقدار شاخص MSE (میانگین مربعات خطا) در هر دو مرحله ی آموزش و آزمون در روش شبکه عصبی بهتر و به ترتیب ۱/۸۷و ۱/۶۸ می باشد در حالی که همین شاخص برای روش Enter، ۳/۶۵ و ۳/۳۷ بوده و هم چنین برای روش Stepwise نیز مقادیر ۱۱/۶ و ۱/۷۵ محاسبه گردیده است نتایج نشان می دهد که در هر سه روش مدل ها در مرحله آزمون بهبود یافته اند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

امیر زارعی

دانشجوی دکترای تخصصی، گروه سیستم اطلاعات جغرافیایی و سنجش ازدور (GIS & RS)، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

سیروان زارعی

کارشناسی ارشد، گروه سلامت، ایمنی و محیط زیست (HSE)، مرکز تحقیقات ارتقاء سلامت محیط کار، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

سیدعرفان مومن پور

دانشجوی دکترای تخصصی گروه آب و هواشناسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران.

محمدرضا گلعنبریان

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران گرایش سازه های هیدرولیکی، دانشگاه مراغه، ایران.

عباس سلیمانپور

دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی ، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Layeghi, M. ۲۰۱۹. Solar energy, technologies and applications. Jahad daneshgahi ...
  • Zohoori M., (۲۰۱۲): Exploiting Renewable Energy Sources in Iran. Interdisciplinary ...
  • Solangi K.H., M.R. Islam, R. Saidur, N.A. Rahim and H. ...
  • Jahantigh, N., & Piri, J. (۲۰۲۳). Estimation of solar radiation ...
  • Rehman, S., Mohandes, M., ۲۰۱۸. Artificial neural network estimation of ...
  • نمایش کامل مراجع