اثربخشی آموزش گروهی به شیوه ایماگوتراپی بر تنظیم شناختی هیجان و تعارضات زناشویی در نظامیان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه

این تحقیق با هدف اثربخشی آموزش گروهی به شیوه ایماگوتراپی بر تنظیم شناختی هیجان و تعارضات زناشویی در نظامیان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) انجام شد. این پژوهش از نوع طرح های نیمه تجربی همراه با پیش آزمون – پس آزمون با گروه آزمایشی و گروه کنترل بود. جامعه آماری هدف نظامیان با تشخیصPTSD در بیمارستان ۵۵۰ ارتش مشهد در سال ۱۴۰۳ بودند. نمونه آماری۳۰ نفر از نظامیانی بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه (۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) جایگزین شدند. سپس آموزش گروهی به شیوه ایماگوتراپی برای گروه آزمایش به مدت۱۰جلسه گروهی هفته ای یک جلسه هر جلسه به مدت ۹۰ دقیقه اجرا شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه تعارضات زناشویی توسط ثنایی (۱۳۷۹) و پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (گرانسفکی و کرایج، ۲۰۰۶) بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس با کمک نرم افزار spss استفاده شد. نتایج نشان می دهد که در سطح اطمینان ۹۵ درصد آموزش گروهی به شیوه ایماگوتراپی بر تنظیم شناختی هیجان با اندازه اثر(۶۳/۰-) و تعارضات زناشویی (۶۸/۰-) بر نظامیان مبتلا تاثیر معکوس معنی داری دارد. نتایج نشان داد آموزش گروهی به شیوه ایماگوتراپی بر کاهش همکاری با اندازه اثر (۳۲/۰-) ، کاهش رابطه جنسی (۲۲/۰- )، افزایش رابطه فردی با خویشاوندان خود (۴۱/۰- )، کاهش ارتباط موثر (۴۱/۰- ) و واکنش های هیجانی (۳۳/۰-) بصورت معکوس تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش گروهی به شیوه ایماگوتراپی ، تنظیم شناختی هیجان ، تعارضات زناشویی ، نظامیان ، اختلال استرس پس از سانحه