آموزش یادگیری؛ پرورش مهارت های تفکر انتقادی در دانش آموزان

در عصر حاضر که با انفجار اطلاعات و پیچیدگی فزاینده مسائل اجتماعی و علمی مشخص می شود، پرورش مهارت های تفکر انتقادی در دانش آموزان به مثابه یکی از ضرورت های بنیادین نظام های آموزشی و پیش نیاز اصلی برای تحقق شهروندی فعال و آگاه، اهمیتی دوچندان یافته است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی-مفهومی، به تبیین مبانی نظری و واکاوی ابعاد روان شناختی، اجتماعی و فرهنگی آموزش و یادگیری تفکر انتقادی در محیط های یادگیری می پردازد. یافته های این مطالعه نظری نشان می دهد که تفکر انتقادی صرفا مجموعه ای از مهارت های شناختی مجزا نیست، بلکه یک گرایش فکری و منش پیچیده است که ابعاد عاطفی-اجتماعی نظیر کنجکاوی فکری، تواضع عقلانی، استقلال رای و شجاعت رویارویی با دیدگاه های مخالف را در بر می گیرد. علاوه بر این، پژوهش بر نقش تعیین کننده فرهنگ کلاس درس، رویکردهای پداگوژیک دانش آموزمحور، و زمینه های کلان فرهنگی-اجتماعی در تسهیل یا ممانعت از رشد این مهارت ها تاکید می ورزد. در نهایت، این مقاله استدلال می کند که تلفیق موثر تفکر انتقادی در نظام آموزشی مستلزم یک تحول سیستمی و کل نگر در سیاست گذاری های کلان، بازنگری در طراحی برنامه های درسی بین رشته ای، و اتخاذ شیوه های نوین در تربیت معلم است و نتایج آن می تواند راهگشای مطالعات آتی در حوزه علوم تربیتی و روان شناسی شناختی باشد.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، یادگیری ، پرورش مهارت ، دانش آموزان ، آموزش.