تاثیر آموزش تلفیقی بر یادگیری دانش آموزان با اختلالات یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش تلفیقی بر یادگیری دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری در دوره ابتدایی انجام شده است. با توجه به چالش های آموزشی این گروه از دانش آموزان، از جمله ضعف در تمرکز، پردازش اطلاعات و تعامل با محیط یادگیری، بهره گیری از روش های نوین آموزشی از جمله آموزش تلفیقی می تواند زمینه ساز ارتقاء کیفیت یادگیری و افزایش انگیزش تحصیلی آنان باشد. آموزش تلفیقی، که ترکیبی از آموزش حضوری و فناوری محور است، امکان ارائه محتوا به شیوه های چندرسانه ای، تعاملی و شخصی سازی شده را فراهم می سازد و می تواند نیازهای متنوع دانش آموزان با اختلالات یادگیری را بهتر پاسخ دهد.این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی با تشخیص اختلالات یادگیری در مدارس شهر [نام شهر] بود. از میان آن ها، ۳۰ نفر به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته تحت آموزش تلفیقی قرار گرفت که شامل استفاده از اپلیکیشن های آموزشی، محتوای چندرسانه ای، بازی های شناختی و تعاملات گروهی در کنار آموزش سنتی بود؛ در حالی که گروه کنترل صرفا آموزش سنتی دریافت کرد.ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون پیشرفت تحصیلی معلم ساخته، پرسشنامه انگیزش یادگیری و چک لیست رفتارهای شناختی بود. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل، تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و تحلیل توصیفی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش تلفیقی تاثیر معناداری بر بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزش یادگیری و ارتقاء مهارت های شناختی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری دارد (p < ۰.۰۱). همچنین، دانش آموزان گروه آزمایش مشارکت فعال تری در فرآیند یادگیری داشتند و سطح تعامل آن ها با معلم و هم کلاسی ها به طور چشمگیری افزایش یافت.یافته های این پژوهش بیانگر آن است که آموزش تلفیقی می تواند به عنوان یک راهکار موثر در طراحی برنامه های آموزشی برای دانش آموزان با نیازهای ویژه مورد استفاده قرار گیرد. پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان از ظرفیت های فناوری در کنار روش های سنتی بهره برداری کنند تا زمینه یادگیری عمیق تر، پایدارتر و متناسب با تفاوت های فردی دانش آموزان فراهم شود.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، اختلالات یادگیری ، یادگیری دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی ، فناوری آموزشی ، آموزش ویژه ، روش نیمه تجربی